LIJNtjes.

Als Hazes zijn ‘kleine jongen’ kweelt, Johan zijn rugnummer elders niet verloochent en Bowie zijn helden in de hemel toezingt, besef ik destemeer dat ook ik een doodgewone sterveling ben. Hetgeen ik bepaaldelijk niet betreur, hetgeen mij hopeloos bevredigt, hetgeen mij duidelijk laat beseffen dat, zolang ik nog steeds in staat ben om alle mogelijke onzin uit te kramen, ik nog steeds een teken van leven aan de goegemeenschap kan doen toekomen. Hetgeen de andere betreurden helaas niet meer kunnen zeggen. Dat neemt niet weg dat zich ook schrijnende gevallen van een menselijk leven, van een menselijk bestaan zich voordoen. Neem als onderwerp bijvoorbeeld het ‘voltooide leven’ wat in sommige kringen wordt gezien als het heffen naar Gods hand. In die zin dat van een menswaardig einde niet kan worden gesproken, de honger en dorstdood wacht en dat dit geheel met een morfine infuus gepaard kan gaan. Een menswaardig einde, en het recht op zelfbeschikking dat wordt ondermijnd door het fenomeen van wilsbekwaam dan wel wilsonbekwaamheid. Waarbij mensen die ervoor geleerd hebben, er voor gestudeerd hebben en mensen die in staat zijn om daar op een menselijke manier mee om weten te gaan, gedwongen zijn om niets te doen. Of liever gezegd niet veel meer dan een ‘ik stond erbij en keek ernaar.’ Een negentigjarige vrouw, een moeder en oma, iemand die haar menswaardigheid heeft moeten afleggen door de ziekten die haar hebben overmand, waarbij de kinderen dit lijdzaam moeten aanzien en dat een te voorkomen lijden haar had kunnen worden bespaard, dat is niet alleen schrijnend maar neigt naar onmenselijkheid. Het is dan ook vanuit het vorenstaande dat ik het volgende citeer:
Lieve mam, het is mensonterend zoals het is gegaan. Je wilde niet meer leven en gaf dat al maanden aan. Koolmonoxide was je eerste idee, in hongerstaking viel ook niet mee. Op 4 april 2017 kreeg je een beroerte en was halfzijdig verlamd. Volledig op bed en wilsbekwaam greep jij je kans. Na 12 dagen zonder eten en drinken en verslaafd aan de morfine, ben je eindelijk bij ons weggegleden. Dit alles was niet wat je voor ogen had. Waar blijft te nieuwe euthanasiewet! Ook al komt deze te laat voor onze lieve schat. Met diep respect voor jouw keuze. Lina en Joke.
En dan te bedenken dat deze vrouw bij volmacht gestemd heeft op D’66, een partij die probeert aan te schuiven bij Rutte III, waarbij ook het CDA een van de kanshebbers is. Dat deze partijen lijnrecht tegenover elkaar staan voor wat betreft die Euthanasiewet, dat… zal een hobbel zijn die naar de toekomst ver schoven zal gaan worden!