LIFE IS no CARNIVAL


iGer.nl
” dus ging ik fijn naar Stumpel. Om drie boekjes te halen.
Voor mijn heel bijzondere Vrouw. Voor mijn heel bijzondere dochters. En schreef daar het volgende in:” ‘en toch houd ik,op mijn eigen belabberde manier, van JOU.'” En koos dit om de volgende reden: [Zij is]… iemand die voor haar man meer is dan een vriend, minder dan zorg; gelijk aan hem in het verbond. Zij deelt in de moeilijkheden en zorgen en niets behaagt haar wat hem niet behaagt. Zij is in alles relatief en zonder haar is hij slechts half zichzelf. Zij is zijn afwezige handen, ogen, oren en mond; zijn afwezige en aanwezige alles… Een echtgenoot zonder haar is een beproeving voor het man-zijn… Sir Thomas Overbury (1581-1613)
Een datum. 06-10-10, afgelopen woensdag. Gisteren dus. En ik had een reden. Een reden temeer om juist dit bundeltje aan te schaffen. Bezorgd door Helen Exley. En op de achterkant is het volgende te vinden: ‘Lieve en hartwerkende echtgenotes verdienen zo af en toe een geschenk dat ‘dank je wel’ zegt. Rode rozen verwelken. Van chocolade wordt ze dik. Het neglig” zal waarschijnlijk door een pyjama zijn vervangen. Maar dat laatste staat er niet. Dus dat is dan weer een vrijheid die ik mijzelve permitteer. Als reactie op. Het een en ander.


iGer.nl
Maar ook daar gaat het niet om. Meer om het gegeven dat ik vandaag (gisteren dus) in een huisartsenpraktijk ben gaan hangen. Waar Marjolein een belangrijke rol in is gaan spelen. Want de vraag had zij al eerder naar voren gebracht. Om de huisartsenpraktijk wat op te gaan fleuren. ‘Het Zorgeiland’ in Heerhugowaard. En ik mocht kiezen. En koos. Waar ik op andere momenten de neiging vertoon om dit wat af te laten weten. En dat ook is, in zekere zin.
Ik ben behept met een aantal onmogelijkheden. Een proces dat zich, achteraf, al jaren voordoet. Een proces dat te maken heeft met patronen, de gang die het leven kan gaan innemen. De belangen die, op een zeker moment, gaan prevaleren. En soms een eigen leven gaan leiden. Wat dan weer kan gaan leiden tot een ‘op zijn beloop gaan.’ En dat dan weer leidt tot…


iGer.nl
Ik koos voor de plaatjes. Plaatjes die een verhaal kunnen gaan vertellen. En waar de olifant met die lange snuit zich laat knuffelen door dat jochie. Dat jochie wat onbevangen tegen die bijzondere olifant aan schurkt. Opgaat in zijn beleving in dat moment. Wat ik mocht vastleggen. En nu iets heeft van die olifant die het verhaaltje uitblaast. Met die hele lange snuit.
Plaatjes boeien mij. En praatjes verbinden mij. Door deze manier komt een verband tot stand. En dat kan weer leiden tot een verbond. Een onbekend verbond omdat ik geen flauw idee heb omtrent de populatie die zich daar zal voordoen. Niet weet hoe men kan reageren op een foto van Jan Smit. Of die foto van WC Kees. Of dat je naar ‘Kijk mij nou’ kijkt. Of die ‘bewogen beweging.’ Of op een andere manier geprikkeld kunt worden door de dingen die ik zag. En koos. Zoals ooit in die gedichtenbundel. Toen ‘Ik ben voor niemand iemand meer’ langzaam aan in zekere schoenen kwam te staan. En wij als trotse vaders de bundel mochten presenteren. Het levenslicht deden zien. Wat een heel ander app”l deed dan dat ik nu die andere vader ben. Waar de aanhef naar verwijst. Vader van twee bijzondere dochters. En alles wat daar dan weer mee samenhangt.
Dacht ik vandaag, wat gisteren is. En pijnigde wederom, mijn grijs verschrompelende cellen. Ook die staan bloot aan veranderingen. De rek raakt langzaam op. Of uit. Het begint te flubberen. En dan wordt het toch weer een ander verhaal. Een ‘flubberverhaal’ met mogelijk een ‘happy end.’
Een dichter werkt met taal, maar wijkt vaak af van het gewone, alledaagse taalgebruik Bij hem kom je verrassende woorden tegen, vreemde zinnen, mooie beelden of andere taalvondsten
Een dichter dwingt je vaak als het ware tussen de regels door te lezen. Wat taal vermag. Wat plaatjes vermogen. Wat een vermogen heb ik tot mijn beschikking. Ik koester mijn rijkdom: deel daarin graag!
Lees maar!

ERGO

Egotripperij

het zij mij

gegeven

de anderen

vergeven

zij stonden

erbij.

De ware aard

van de ander

blijft

voor de een

verborgen

laat staan

voor die

ander.

Altru”sme,

een verkapte

vorm.

Ge”nteresseerd”
‘Ik ben voor niemand iemand meer’ reeds lang geleden uitverkocht, maar trek in mijn ‘Afscheid'”! Nog zat in voorraad. Dus voor wie mij liefheeft”! Ik promoot Wik!


iGer.nl