Levertraan


IMG_1266
Iets rudimentairs. Iets wat zich niet verder heeft ontwikkeld. Iets wat ooit een deel van mijn leven heeft uitgemaakt en nooit verder is gekomen. Een lepel. Een fles. Een beetje suiker. En die specifieke smaak. Een smaak alsof een hele walvis zich in je mondholte beweegt. Of liever gezegd: bewoog. Want ook walvissen bewegen zich nog ternauwernood. Hooguit wanneer zij met lieren achterwaarts het gat ingetrokken worden. Werden in mijn tijd: Willem Barentsz. De Willem Barentsz. Die andere tijd. De periode van de rode pillen voor mijn grootouders: Davitamon. Vitamine AD. DAvitamon. In vet oplosbaar. A, D, E en K, aan de margarine van van den Bergh en Jurgens toegevoegd. Die smaak. Van toen.
Een oprisping. Een beetje mijn eigen schuld. Ik ging me te buiten aan tongkuit. En een gebakken bokking. Hetgeen dan weer associaties oproept met Flip en Flap. Een stripverhaal omtrent twee honden. De slimme Flip, een teckel, en de stevige Flap, van een niet nader te definieren soort, elkaars tegenpolen, als vaak in een strip. De jaren vijftig in optima forma. En de grap die zich voordoet: het gangbaar worden van juist deze herinneringen. Is het niet de smaak, dan is het wel de geur en als het de geur niet is kan het hooguit nog een stem zijn. Een stem als ik gisteren over het voetlicht heb trachten te brengen: dat van die groenteman. Of de stem van Ida de Leeuw-van Rees. Of de smaak van water. Hetgeen dan weer uitstekend had kunnen passen in dat museum dat er nu nooit meer zal komen Yxie. Iets met beeld en beleving. Maar ook die kranen zijn dicht. Dat geluid zal versterven. Voor zover het al niet uitgestorven is.


IMG_1267
Toch bestaat de Kapberg nog. Niet in zijn oorspronkelijke hoedanigheid met een navenante invulling, maar eenvoudig weg als Galerie. Waar kunst en kunstenaars hun werken kunnen exposeren. Niet alleen exposeren maar ook de mogelijkheid bieden die werken aan te schaffen. Waarbij welwillend publiek van harte welkom is. Waar de drempel zich laagdrempelig voordoet en de vernissage als zodanig met een hapje en een drankje gepaard gaat. Waar mensen ‘socializen’ in de zuivere betekenis van het woord. Waar men elkaar juist in die ambiance ontmoet. En dan, niet veel later, het pand verlaat en men op een prettige manier een deel van de zondag achter zich laat.


IMG_1277
Als afgelopen zondag. Vandaar ook nog even deze terugblik: simpelweg door die smaak van traan:
levertraan!