Lescentrum D & B, Castricum


IMG_1388
Was het nieuwsgierigheid wat mij dreef” Of zou de noemer interesse nog een rol hebben gespeeld” De tijd die ik daar voor een belangrijk deel gesleten heb” De 22 jaar, de 88 seizoenen en de kaalslagen die zich voor hebben gedaan” Het oude Hoograde, Hoge Steegh, Schellingkbosch, Prof. Dr. van der Scheer, de Wisk” Namen van voormalige paviljoen, bevolkt met rechts de mannen en links de vrouwen afdelingen. Vrouwen III, het voormalige Kinnehin. Tegenwoordig Residence Prinses zu Wied. En mensen die voor een deel wonen in de voormalige badkamers uit de periode van de badverpleging. In oude, verbouwde isoleers. Die penetrante geur van urine, de luchtjes van in de keuken bereide maaltijden, gamellen die werden aangevoerd door elektrische, gele wagentjes. Met soms een rits karretjes daarachter. Henk Jan, Piet of Hans op de bok en daarmee het hele terrein over. John, die regelmatig te vinden was in het magazijn dan wel de overige bestellingen deed. Niet eens zo lang geleden.


IMG_1378


IMG_1379
Het lescentrum. Altijd goed voor een zoete inval. Geregeld opgevrolijkt door vreemdsoortige invallen. Of uitvallen wanneer iemand in gebreken was gebleven. Het kraken en piepen van de deur. Waar wel wat kracht voor nodig was om die te openen. De gang, soms stom en dan weer gevuld met stemmen. De lokaalaanduiding. Simpel een nummersyteem. Het magazijn waar nog steeds een skelet zichtbaar is. Vermits je door die patrijspoort kijkt. Het werk van Kim van Herwijnen. Een geschenk. Ooit. Van Herwijnen zeg je” Ja, dat klopt! Een nazaat van Jan van Herwijnen. Bekend van die levensgrote krankzinnigentekeningen. Die overjarige collage in wit, waar het plexiglas van beschadigd is. Geraakt in de loop der tijd. Die foto waar Aardema nogal dol op was. En die film uit 1991: Psychiatrie zo gek nog niet. Een beeld van toen met vooral een accent op de kwaliteiten van de acteurs die mensen uitbeelden die uit hun dak gaan. De interventies van de verpleegkundigen in deze. En de zwaarte van het beroep, als iemand een geslaagde suicide had gepleegd. De ondraaglijke lichtheid van een ander bestaan. Gezien in het licht van toen. Waarbij het licht van nu niet minder helder schijnt. Tenminste, in mijn ogen.


IMG_1390 (1)
Veranderingen. Van terrein, van interventie, van hulpverlening, van eisen. Werken met een portfolio. Werken met mensen met typische mogelijkheden, dan wel atypische mogelijkheden. Werken met mensen met een dubbele diagnose. Met onmogelijke diagnoses. Maar nog steeds met mensen. Ik hoor Piet nog zeggen, met zijn beide handen aan de revers van zijn colbert en dat typische Friese accent: ‘Voor mensen die van mensen houden, is de psychiatrie zo gek nog niet.’ Hij kon deze quote makkelijk over zijn lippen krijgen. Hij werd eenvoudig weg niet gehinderd door enige kennis van zaken. En het is dat hij als bovenmeester in Castricum niet zo werd geapprecieerd, dat hij zijn kwaliteiten niet verder mocht ontwikkelen op Duin en Bosch, dat hij nog geregeld de idee gaf dat leerlingen zich als leerlingen dienden te gedragen. Het schoolse systeem zat er bij hem ingebakken. Maar ook hij bedoelde het altijd goed…


IMG_1389 (1)
Het lescentrum. Ontdaan van wat puisten en pukkels. De aanbouw van het A-gebouw. De borden. De richtingwijzers. Van voor en van opzij. Want aan de achterkant zijn puisten verschenen. Leslokalen. Nog steeds in gebruik. Al was er maar een voor weerbaarheidstraining. Heeft het er veel van dat ook het computerlokaal is verdwenen…