Leest.

Altijd weer verrassend wat de post weet te brengen. Behalve… wanneer dit een blauwe enveloppe betreft. Van de wit/zwart gekleurde enveloppen kan ik op voorhand verklappen dat de inhoud mij steeds opnieuw weten te verrassen, van die blauwe krijg ik in de regel ouderdomspuistjes. Want HIJ weet mij iedere keer weer te vinden! En waar ik vanuit de vooronderstelling dat zijn voornaam wel K. zou kunnen zijn, waardoor Kwiebes een bijzondere lading had kunnen krijgen, blijkt dat zijn echte voornaam Eric is. Een afgestudeerd ingenieur en al een aantal jaren in het kabinet van Rutte zoveel de een na belangrijkste man op het Ministerie van Pecunia. En waar een boekhouder zich vastklampt aan een telmachine, is het de schoenlapper die zijn mogelijkheden verder uitbreidt. Van een leest kan welhaast geen sprake meer zijn… Waar mijn leest ooit gestoeld was op de psychiatrie, zijn het tegenwoordig andere zaken die mij bezighouden dan wel mogelijkheden die ik tegen het licht wens te houden. Niet dat ik me geheel en al heb onttrokken aan dat wat ooit mijn beroep was, waar ik in de loop der tijd een zekere vakkennis in had ontwikkeld, maar meer door mijn levensloop op andere paden dan het pad dat voor mij lag heb kunnen ontdekken. De zijwegen als het ware ben gaan bewandelen. En die zijwegen bevallen mij. Ik kijk mijn ogen uit, zie geregeld vogeltjes fladderen hoewel ik weinig op heb met de natuur. Neen, voor ornitholoog ben ik niet in de wieg gelegd en gelijktijdig vraag ik me af waarvoor dan wel. Om een verzadigde en bezadigde oude man te worden, een vader met grijze lokken of een man die met een wijde boog om iedere kapperszaak heenloopt” Een oude heer die nog steeds zweert bij een spijkerbroek, zichzelf weleens betrapt op een gedachte die kant noch wal raakt (wat bijvoorbeeld te denken van een pak, laat staan een colbert en daaronder een grijze broek met een messcherpe vouw) dan wel een driedelig kostuum met een ouderwets krijtstreepje. (Ooit in mijn jonge jaren aangeschaft bij C & A als tegenhanger voor die toen alom aanwezige jeans). Maar dat hoeft de pret niet te drukken. Neen laat ik me maar eens wat voorbeeldiger gaan gedragen wanneer de paden zich aan mijn oog gaan voordoen. Dat heeft veel weg van een voornemen, maar ook dat durf ik bij deze ernstig te gaan betwijfelen.