Kust & Keur

Door 31 augustus 2013

Te kust wel, te keur misschien wat minder. Maar wie kan, in deze tijd, zich nog permitteren om te kiezen? Neen, het heeft er veel van dat anderen de keuzes bepalen en dat er niet veel meer overblijft dan de keuze te slikken dan wel te pikken. Kiezen schijnen we al ver voor de geboorte te doen. De veronderstelling dat het uitverkoren zaadje dat minder unieke eitje voor zich weet te winnen, spreekt welhaast voor zich. Het moment van geboren worden op die speciale verjaardag, vult het geheel aan. En zelfs de uitverkoren vader en moeder in spe staan al vast. Tenminste, dat is een veronderstelling, een uitgangspunt wat mogelijk het voorhoofd doet fronsen, maar niettegenstaande een gemiddelde overtuiging, waarschijnlijk toch ergens op gestoeld is. Mar die discussie ga ik liever uit de weg. Neen, het kunnen kiezen in de relatie te kust en te keur, spreekt mij wel aan. Vooral wanneer er ook nog sprake kan zijn van een bepaalde voorkeur. Dat betekent dat er ruimhartig gekozen kan worden, waardoor het optimum van die keuze ook nog eens bewaarheid wordt. Het kunnen kiezen van een keuze wordt, wat mij betreft, voor de komende verkiezingen de leuze.

De reden van dit betoog is heel simpel. Kwam de kop can Samsom tegen. In de krant. Een foto gemaakt in Friesland. Met een huilend lid van die partij. Iets met Arbeid in het vaandel. Samsom schijnt de voorgestelde ingrepen ten aanzien van de AOW wat uit de doeken te hebben gedaan. Daar de doekjes voor het bloeden op zijn, is het een treurnis die op voorhand aan ‘den volke’ wordt medegedeeld. Want meer dan een mededeling is het tegenwoordig niet meer. Daar heeft het gepeupel het tegenwoordig maar mee te doen. Daar word ik een beetje kribbig van. Nu weet ik ook wel dat ik tot die uitzonderlijke klasse behoor: deelnemer van de ‘grote grijze golf’. De rijkdom die zich in alle hevigheid heeft voorgedaan. De dankbaarheid dat ooit ‘Vadertje Drees’ ervoor gezorgd heeft dat veronderstelde welvaart het welzijn van het volk goed zou gaan doen. Dat armoede de wereld uit zou worden geholpen, te beginnen in Nederland. Gelijk ooit die kernwapens een einde tegemoet zouden zien. Waar geenszins sprake van is. Waarbij het bondgenootschap dat is gesloten niet altijd garant staat voor de veronderstelde zuivere koffie. Waar geen ‘Fair-trade’ boer meer aan te pas komt. Fair-trade, met in het achterhoofd dat her en der de strijkstok garant staat voor een valse noot. Of misschien wel meerdere valse noten.

Wat maal ik echter! Douwe Egbert heeft niet alleen de bonen gebrand, maar ook nog eens gemalen. Snelfiltermaling staat op het pak. Snel filter maling. Maar welk snel filter neemt die bonen in de maling? De VN misschien?! Ook dat durf ik te betwijfelen. Keuzes maken, een voorkeur uitspreken. Het heeft echter veel weg van dat andere gezegde: ik stond erbij en ik keek ernaar…

Tags: , , ,

Dit bericht was geplaatst op zaterdag, 31 augustus 2013 om 17:52 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.