Kunst tot de nacht


iGer.nl
Kunst tot de nacht. Dit keer geen unieke zaken die de openingsact verzorgt. Geen Wim van Veen die zich, belangeloos, ter beschikking stelt. Want hij vertegenwoordigt op dit moment het ambteloos burger zijn. Ook geen wethouder Anjo van de Ven. Want zij verstaat het om de cultuur in Alkmaar, mede door het stadsbestuur van Opa en het CDA zachtkens de strot om te draaien. En het mij verstandig voorkomt dat zij wat meer tussen de coulissen dan op het vergane podium van bijvoorbeeld De Vest haar opwachting te maken.


iGer.nl
Kunst tot de nacht. En vorm van de Uitmarkt maar dan meer op provinciaal niveau. Met toek-toeks die mensen van de ene plek naar een andere weten te vervoeren. Waar het goed toeven is. En waar de verschillende dansscholen dit keer de opening voor hun rekening nemen. Een samengaan door een samenzijn wat zich al de hele week heeft voorgedaan. In Hal 25, ooit de beoogde plek om daar, tijdens de verbouwing van eerder genoemde De Vest, cultuur te behouden. Tot de crisis kwam. Tot ook Rutte de macht naar zich toe wist te halen. En het gedogen van die andere partij doet denken aan die andere tijden. Toen regenten het voor het zeggen hadden. Het wel duidelijkheid schiep, maar niet allen daarmee content waren. Het volk wat morrelde. Het volk wat de juiste reden niet altijd voor ogen werd gehouden. De tijd dat radeloos, redeloos en reddeloos vaak gemeengoed was. Of waar ik misschien de plank missla voor wat betreft mijn geschiedkundige achtergrond. Ach, waar gaat het eigenlijk over”


iGer.nl
Kunst tot de nacht en er werd gedanst. Er werd gespeeld. En door dit alles heen waren er luide tonen. Van de bassen van de spullenbazen. Kermisgangers in bijzondere zin. Mensen die niet alleen investeren, maar ook zorgen dat de gemeentekas gespekt wordt. Die inschrijven op een plaats en daardoor de kaartjes dienen te verhogen. 3 euro voor een rit, vijf euro voor iets nog attractiever of twintig euro voor een supergrote suikerspin.


iGer.nl
Kunst tot de nacht en er wordt gespeeld. Er worden voorproefjes aangeboden. En dat er voorproefjes worden aangeboden, nam ik letterlijk in mijn hand. Dat blokje kaas wat op een speciale manier (opgemaakt en wel, met een verdwaalde olijf en diverse cocktailprikkers) naar mij lonkte, verdween al in mijn mond, voor ik werd gewezen op het feit dat dit te koop werd aangeboden. Het werd mij echter niet euvel geduid. Dus heb ik daar toch wel bijzonder van genoten. Want genieten blijft het doorgaans. In de nacht.


iGer.nl
Kunst tot de nacht en een rondgang door dat theater wat zo in opspraak is geraakt. De Vest. Achter de schermen, voor de schermen, de grote- en kleine zaal, de artiesten kleedkamers en die ene danser die wat vertelde over de ziel. Of noem het liever het hart. Een dansvoorstelling als een koestering van het leven heftig, fluisterend en ontluisterend. Katten en honden houden ervan. Liefst rauw. En vers. Mensen zijn er ook gek op. Hart. Bij daglicht, in het donker, in 140 tekens. Durf jij je hart te geven” Mooi. Maar kijk even naar de houdbaarheidsdatum. Staat op die prachtige flyer van danstheater AYA. En ergens onderweg kom ik nog zo’n mooie spreuk tegen: lang zal het leven leven! Terwijl iets eerder wordt vermeld dat dood dood is. Wie zou daaraan kunnen twijfelen”


iGer.nl

Kunst tot de nacht. En alle instanties dan wel organisaties die hieraan meedoen. Allen worden genoemd. Alleen ontbreken een aantal namen: Yxie zie ik nie. Daar gaat dan ook een streep doorheen. In het kader van… momenteel valt er op alles te bezuinigen. En dat wordt dan ookm gedaan. De Gemeentekas aan de ene kant gespekt door de kermis, de andere kant die in staat is om het BTW tarief met een drievoud te verhogen. De bekende wordt die aan de ene kant wordt voorgehouden, en de ontdekking dat zelfs de inhoud doet denken aan vroeger. Worsten in de etalage gevuld met zaagsel. Niet te vreten materie. Want het ging ook toen vaak om de verpakking. De inhoud kan wel zoor zichzelf spreken.


iGer.nl
Gelijk de kunst tot de nacht. Wat beelden. Wat licht. Wat kleuren in de duisternis.