Kritische noot/d!

Zaterdag avond, het nodige de afgelopen dagen meegemaakt, het onnodige gelaten voor wat dit is en daarnaast een gedicht in elkaar gewrocht, hetgeen ik jullie op een avond als deze bepaald niet wil onthouden…Het gaat over theater, is meer een omschrijving van gebeurtenissen en draagt de bijzonder titel: SNIPPERS. Er kan nog op geschoten worden dus, schroom niet om jouw kritische noot kenbaar te maken!

SNIPPERS.

Theater” The-jater! Ik haat ‘r!

Wat maakt het uit:

een vrouw die getemd wordt

een illusionist komt uit een kist

een speler, verscholen achter een masker

een edelvrouw in het nauw

een gebrul, een gegil en een aria

de zaal zit verstomd en de lach

wordt een traan

het licht wordt gedoofd, de spanning neemt hoe

hoe zal de eerste openingszin gaan vallen”

Een spotlicht, een volglicht een niet te volgen spraak

en het decor doet denken aan chaos, valt spontaan naar benee

het publiek weet niet beter, de verwarring compleet

een stem die opeens over een wielewaal zingt

de humorist, met een lied ver beneden niveau

een ordinaire grap, draagt zorg voor kromme tenen

een kind draagt voor, het publiek begint te wenen

zakdoeken kleuren de zaal helemaal wit

een vrouw stoot haar man aan, snurkt zachtjes, hij pit

en dan… is het pauze

de blaas wordt geleegd, men praat wat, denkt wat en zegt wat

maar waarover het gaat, dat weet de speler niet.

Na de pauze wederom het licht blijft nu aan

het publiek heel verbaasd, hoe zal de voorstelling verder gaan

dat is het eind, en iedereen verdwaasd, had van alles verwacht

verlaat dan de zaal in complete verwarring tot…

wederom gaat de bel, het volk keert terug en dan

is daar toch nog een einde, een drankje en voor je het weet,

keert iedereen huiswaarts, maken de spelers

hun opwachting, hun hapje hun drankje

en wordt het publiek alsnog tevreden gesteld

en bij de kassa de centen geteld.

The-jater” Theater! Ik heb haar lief!