Kopje


IMG_1198
Wat het is, is ‘t, dat het is welzeker. Ware het er niet, zou ik er geen melding van hoeven maken, maar gezien het gegeven dat het er wel is, kan ik daar dit keer niet omheen. Het KOPJE. Alwaar ik enige tijd vertoefde. Nu is het zo dat niet ieder kopje zich leent voor een uitgebreid verslag, de realiteit dwingt mij echter daar even bij stil te staan. Want ik heb me vergist. Gisteren. Ik kreeg te horen dat mijn geschriften de indruk van een zekere depressiviteit naar voren brengen. Nu wil ik niet beweren dat ik dezelfde levensinstelling heb als in ‘Life of Brian’ naar voren komt, enige zwaarmoedigheid is mij immers niet vreemd, maar dat ik dit in de schoenen van wijlen mijn vader probeerde te schuiven een omissie mijnerzijds. Ik omschreef hem als een pessimist. Maar dat waren mijn woorden tijdens zijn ziekbed. Hij corrigeerde mij. Hij zag zichzelf als een realist. En wist daar een uitstekende verklaring aan te koppelen. Maar de eerlijkheid gebied mij dat ik die verklaring in de loop der tijd ben kwijt geraakt. Zoals ook de klank van zijn stem allang geleden verloren is gegaan.


IMG_1199
Waarom daar op een dag als vandaag bij stil te staan, is mij, op dit moment, een raadsel. Ria is zomaar weer een jaar ouder geworden en dit heuglijke feit mochten wij, in een klein gezelschap, gisteren vieren. Nu weet ik wel dat zij er wat meer moeite mee heeft dat ook haar leeftijd voortschrijdt, maar het moet mij van het hart dat ik altijd nog jaren op haar vooruit blijf lopen. Mogelijk niet met de snelheid van een hinde, maar meer met de traagheid gekoppeld aan mijn huidig zijn. Want er valt nog iets te constateren: in zekere zin maak ik mij schuldig aan de winterslaap. Ik zie er helemaal niet tegenop om de helft van de dag in bed door te brengen, terwijl ik dat andere deel rustig geeuwend en met een blik die doet denken aan de eindigheid, het verstand daardoor aangepast mijn tijd voor een belangrijk deel in ledigheid weet in te vullen. Nu is dat natuurlijk niet geheel waar, ook de innerlijke mens vraagt om enige aandacht, dan wel dat de courant er alles aan doet om mijn gedachten en daarmee mijn zinnen te verzetten, maar dan nog.


IMG_1200
Het is dan ook met een gerust geweten dat ik voor vandaag dit epistel even beeindig. Geenszins in de veronderstelling dat de ander op dit epistel zit te wachten, laat staan daarnaar uitkijk, maar dan nog zijn daar de bijgevoegde plaatjes. Waarbij een mate van sequentie ook nu weer zichtbaar wordt. Want met die sequentie heb ik nog het een en ander van doen. Niet direct in de wetenschap van welke mate; ook dat dient de toekomst uit te gaan wijzen. Voor nu geef ik mij over aan het feestgedruis. Hoewel, met een klein gezelschap valt waarschijnlijk wat aandachtiger te kouten dan in het gewoel van een man of twintig…


IMG_1201