Klootviolen


iGer.nl
Het staat er zo eenvoudig: ‘er is iets misgegaan’. Wat er nu precies is misgegaan, geen enkel idee, dat er iets misgaat de volkomen frustratie. Probeer mijn kop te scannen, dat lukt, probeer daarna mijn kop te vergroten en dan… tot vervelens toe via Picasa aan het ‘klootviolen.’ Nu was ik daar in het verleden in zekere mate wel een expert in, maar als ik vandaag de dag het wonder der techniek eenvoudigweg aan het werk probeer te krijgen, gaan allerlei andere wetmatigheden met mij aan de loop. Dan krijg ik de pest in. Dan hoeft het niet meer van mij. Zeker niet wanneer ik mij vervoeg bij een informatieloket der Nederlandse Spoorwegen en aan de voormalige beambte vraag of het Daluren aanbiedingspakket, wat op Internet furore maakt, ook met een informatiepakket te bekomen valt. Het is bepaald geen sinecure om van die voormalige beambte, die onder de toonbank met zijn telefoontoestel aan het pielen is, een pakket te ontvangen welke totaal geen recht doet aan de oproep der Nederlandse Spoorwegen. Gedesilusioneerd vervolg ik mijn schreden. En voel me enigszins ” Ach, zo geregeld is het leven redelijk kommervol.


iGer.nl
Neen, dan liever een blik in het verleden. Nog geen week terug verbleven wij op Texel. Met de Dr. Zwagemaker heen en, na verloop van tijd, ook weer terug. Slechts een kwartier duurt tegenwoordig de overtocht. En wat er niet allemaal tegelijk opgaat. Vrachten automobielen en evenzovele passagiers. Waarbij het vrachtvervoer op de zaterdag voor een belangrijk deel verstek laat gaan. De trip die wij over het eiland mochten maken ging dit keer vergezeld van een stralende zon. Koffie met een zoete versnapering, een lunch bij de Lindeboom en een bezoek aan Ecomare, het kon bijkans niet op. En door het feit dat vandaag in Alkmaar niet alleen de landbouwdag werd gevierd, waarbij ik dit keer heb nagelaten dikbillen aan de vooravond van hun sterfdag te vereeuwigen, de lappen als een kleurig kleed over de Laat waren te bewonderen en ik mij slechts onledig heb gehouden met het zoeken naar kaas, hetgeen ook niet direct soelaas heeft geboden, kwam ik tenslotte terecht bij Karwei, alwaar ik een poging ondernam om met een ivoorkleurige pot sfeerverf het pand te verlaten, tot de teleurstellende ontdekking dat zelfs die sfeer op die pot verf ontbrak. Stijlloos in bepaalde zin en kleurloos bovendien. Neen, dan liever terug naar Ecomare, waar huilers en honden elders de zee horen klotsen. Zeehonden is. En de daarbij aanwezige vertedering. Want vertederen doen ze. Ook al zijn het roofdieren. Roven en vertederen doet zich echter ook voor bij de mensensoort, dus wat dat betreft valt er weinig te verwijten.


iGer.nl


iGer.nl
Daar gaat het niet om. Meer gaat het er om, dat ik niet passende beelden bij vandaag naar voren breng. Het geit, geen schaap laat staan een enkel konijn. Mogelijk wat pluimvee om in ieder geval een illusie in ere te houden. Vanwege dat eerder vermelde bezoek aan Hoenderdael. Terzijde dit keer. Want zoveel ander nieuws valt er, wat mij betreft, nog niet te melden. Hooguit dat wij allen, over enkele dagen de Staatskas gaan spekken. De Belasting die wordt Toegevoegd wordt nu eenmaal opgeschroefd. Al gaat het slechts om twee procent, wij zullen dit allen gaan merken. Wat daar dan precies de toegevoegde waarde van mag zijn is mij, tot op heden, nog steeds een raadsel.


iGer.nl
Wie in staat is om hier een duidelijk en onderbouwd en daardoor verantwoord antwoord op weet te formuleren wordt, van harte dit keer, uitgenodigd om daar zijn of haar licht over te laten schijnen. Mogelijk dat professor Eijffels daar een rol in kan gaan spelen, als lichtend econoom…”!


iGer.nl
Gegroet voor dit moment en laat mij vandaag reeds blikken naar morgen. Tenslotte is het leven als gegeven slechts even tijdelijk als het verloop dat zich voordoet: even!