Klare taal!

Een zelfsturend team! Dat is je van het! Gedeelde verantwoordelijkheid, geen direct leidinggevende, ieder baasje op zijn of haar eigen eilandje, en wanneer het fout gaat… draaien we ons gezicht om en keren de fout de rug toe! Aan duidelijkheid geen gebrek, je roept maar en je kijkt maar. En vanuit de zorgsector komt het volgende: Klare taal van Dirk van Zon. Dit artikel kon worden gemaakt op basis van een aantal oproepjes, onder andere bij de lezers van deze krant. Naast een hoop creatief gemopper en veel losse kreten, leverde dat een mooie bijdrage op van Dirk van Zon, die in de zorgsector regelmatig aanschoof bij directievergaderingen en daar heel wat van opstak. ‘Ik besloot een documentje te gaan bijhouden met dit soort prietpraat, dat ik ‘Klare Taal’ noemde, bij deze een korte bloemlezing: “We gaan iets handen en voeten geven, going-concern, win-win situatie, stabiliteitsfactoren, we blijven met de voeten in de klei staan, we hebben een goede helicopterview, op die datum is de kick-off, dat valt onder de corporate-governance, functieharmonisering, het due-dilligence rapport, diverse abstractieniveaus, een bilaatje plannen, reflectiemomenten, gekwantificeerde producten. Span-of-controle: we zijn er nog niet uit: tijdens het project is er een intensiveringsproces, dat moet zich uitkristalliseren, structuurdenken, het heeft te maken met de span-of-control, we gaan multidisciplinair werken, waarvan aktem, het geupdate masterplan, we hebben te maken met fluctuerende overheadkosten, we gaan het full-blown uitvoeren, iets concretiseren, onze servers staan in de main-equipment-room, kunnen we het wel vermarkten, je moet het wat expliciteren, gewoon even out-of-the-box denken, dat vraagt behoorlijk wat storage-capacity, we voeren het uit volgens de best-practices, evidence-based denken, zonder hoofd, hart en handen hierbij te betrekken!
Gelukkig zijn er ook nog die anderen. Anderen die blijkbaar niets beter te doen hadden dan hun bijdrage te leveren ten aanzien van het probleem, of eigenlijk meer een uitdaging. Alleen was nog niet echt duidelijk hoe deze kwestie een beetje slim kon worden aangevlogen, behalve dat het bottom-up moeste en breed. Het was zaak een en ander niet te ambitieus in te steken, want dat zou de hele boel plat kunnen slaan. ‘Er zijn geen problemen, alleen mogelijkheden’, werd uit gene hoek afgetrapt, wat natuurlijk een hele positieve insteek was. Het bleek dat wat dat betreft alle neuzen dezelfde kant op stonden – een hele opluchting… Herkenbaar”! Vermakelijk, ware het niet dat deze taal de huidige communicatietaal betreft. En wanneer er sprake is van een misverstand, kan dit hooguit liggen aan het feit dat niet iedereen deze taal verstaat. En waar ooit een goed verstaander zijn oor te luisteren legde… is het tegenwoordige beter horen dat het beste met zijn gehorigen voor ogen staat! Zo wordt het spec gesafed en heeft de parel die voor het zwijn werd gehouden de mogelijkheid om er met de worst van de hond vandoor te gaan!