kerklicht

Ik kijk… Ik kiek… Ik keek… en toen…
 


iGer.nl
Was weer onderweg. En waar ik was daar kiekte ik. Ik keek en daar hecht ik dan een oordeel aan. Soms een grap. Dan weer ernst. Vaak wat luim. Of stomweg een feit. Een gegeven. Rechts van mij bevindt het zich. In een keurig zwartleren hoesje. Zwart met een naam erop: Canon. Een kaart van 2 Gb geeft een zekere potentie aan. En het getal wisselt met het moment dat ik vastleg.
Ik zie het, knip het en het ligt vast. Tot een zeker moment. Het moment van de openbaring. Wanneer, in zekere zin. de waarheid aan het licht komt. Mijn waarheid toen ik oog had voor de schoonheid van dat moment. Dat moment heb vastgelegd. En getracht de onpeilbaarheid te vangen. Het beeld. De beelden van het kijken. Beelden van het kieken. Wazige beelden. Scherpe beelden. En alles wat daar weer tussen hangt. Of ligt. Of staat. Een waarheid. Waar heden.


iGer.nl 
Soms een krankjorumme waarheid. Of een uit zijn of haar verband gerukte waarheid. Maar altijd weer iets zichtbaars, tenminste… Voor hen die er oog voor hebben. Anders dien ik het te doen met een omschrijving. Met het oog op morgen leg ik vandaag vast. Met een schuin oog naar gisteren ben ik beelden in mijn geest kwijtgeraakt, maar weet ik deze weer op te toveren.
Want tevoorschijn komen is een kwestie van afwachten. Vertrouwen in de wondere wereld van het digitale zijn. Alsof je een virtuele wereld binnenstapt. Een ‘third life’ mogelijk, waarbij de dimensies buiten het beeld gaan vloeien… omdat ‘second life’ al een uit de hand gelopen imaginaire wereld dreigt te zijn. Of het zijn alweer voorbij is. Want juist de tijd schrijdt door.
 


iGer.nl
Kunstenaar. Iemand die de draak weet te raken door hem te spotten. Met hem te spotten. Met de kijker te gaan spotten.
Oplegger. Iets waar iemand iets op kan zetten en de inhoud als inhoud slechts inhoud laat zijn. Iets wat van buiten ‘smoelt.’ Wat een discussie op gang kan gaan brengen. Iets waarbij mogelijke reacties met een schouderophalen worden afgedaan. Maar ook iets wat prikkelt. Leg ik het er te dik op” Of lukt het mij geregeld dingen uit het verband te rukken” Beelden onder doek. Althans..
 


iGer.nl
Weer eens iets anders, iets ‘aars…’ Wat dan wel weer aardig aards kan zijn.En ook dat trof ik. Lekker om in het aanstaand weekend de week mee af te gaan sluiten. Of om op te gaan vrolijken. Om de druppeltjes in de plassen te laten voor wat zij zijn: druppelplasjes waar je voeten nat van kunnen worden. Vooral als het met bakken uit de lucht valt. Plassen vormt. En kinderen het nalaten om lekker met hun laarsjes door die plassen te stampen…
 


iGer.nl
Kijk en geniet en laat de bovenstaande tekst lekker voor zichzelf spreken. Voor een doordeweekse donderdag toch niet verkeerd”
P.s. met dank aan Jan Br.