Kees’ wegen kruisen Wik’ wegen

Door 18 december 2013

De plank misslaan? Laat dat gerust maar aan mij over! Voor timmerman ben ik nu eenmaal niet in de wieg gelegd. Waar ik wel voor in de wig ben gelegd? Eerlijk gezegd zou ik dat niet weten. Voor verzamelaar misschien? Die veronderstelling komt al aardig in de richting. Voor een levensgenieter? Gedeeltelijk! Ik geniet nu eenmaal van de geneugten des levens en probeer daar mijn eigen klank, mijn eigen kleur aan te verbinden. Voor een verteller? Geenszins. Of voor iemand die wat te melden heeft? Ik zou, eerlijk gezegd, niet weten wat. Misschien dat ik mijn zijn kan omschrijven in de vorm van een prutser. Ik pruts, wanneer het mij uitkomt, wel eens wat af. Maak gebruik van mogelijkheden die, voor een deel, ervoor zorgen dat ook ik mijn kapitaal in triviale zaken stop. Triviaal in die zin, dat ik hooguit een ander met mijn uitspattingen belast. En dat heet veelal zaken betreft waarbij de waarde over het geheel genomen nul en generlei betreft. En toch… geniet ik daarvan! Zijn dat de eerder genoemde geneugten. Vormen zij die klanken en weten het geheel op te vrolijken, te kleuren als het ware, ware het niet dat dan direct het eerder genoemde weer naar voren komt. Ik ben nu eenmaal niet direct de man van de goede voornemens, laat staan dat ik die goede voornemens weet te verwezenlijken. Of het moet zo zijn dat ik een idee heb en direct overstap op de uitvoering daarvan. Veelal in de gelegenheid gesteld door dat wat zich op mijn pad voordoet. En geregeld doen zich zaken op mijn pad voor, waardoor…

Geenszins als excuus te gebruiken. Gelijktijdig betrap ik mij erop dat ik, als een dief, van de gelegenheid gebruik heb weten te maken. En dat diefachtige zal ongetwijfeld wel weer een oorzaak hebben. Een oorzaak waar ik misschien mijn verleden debet aan acht. Als waren het ‘stemmetjes’ in mij. Een verhaal omtrent het mogelijke causale verband dat zich voordoet? Veel gevolgen kennen nu eenmaal een oorzaak, waarbij de oorzaak dan weer in het duister van dat verleden verscholen ligt. Waar slechts naar te gissen valt en waar jeugd, opvoeding en ervaring deel van zijn gaan uitmaken. Het doen wat ik doe en het waarom van alles dat ik nalaat. Het kleurt mij. Het klinkt in mij. En ik ga niet beweren dat door het koesteren van velerlei illusies dit geheel beter zal gaan worden. Eerlijk gezegd vind ik dit wel prima zo! Hooguit dat ik pogingen onderneem om wat aan de weg te timmeren, zonder gebruik te maken van een hamer, laat staan dat ik een aambeeld in deze koester. Neen, ik heb genoeg aan mijn gehoororgaan en daardoor een veelheid van zaken aan mijn kop. Hoewel, ook dit laatste gaat in het geheel niet op. Want waar hoef ik me druk om te maken? Hooguit om de leuke dingen die ik doe. En die leuke dingen weet ik altijd wel weer te bedenken. Niet zozeer in de geest van Kees (Oosterbaan in dit geval). Want Kees ‘geht los!’ Kees haalt ook dit keer weer de courant en geeft zijn geest de maximale ruimte. Ik citeer hem dan ook graag met het volgende spel:

HET KERSTMIS PINGPONGSPEL.

Tafeltennissen tijdens de kerstdagen doe je met een kerstboom. Geen echte, maar met een getekende op een tafeltennisbatje. Teken met viltstift een kerstboom op beide kanten van een batje. Strijk de bomen vol met lijm uit een lijmstift. Als de pingpongbal met glitter tijdens het spel aan je kerstboom kleeft, heb je een punt. Met vijf kerstballen aan de kerstboom ben je winnaar.

Kees de Kunstenaar. Creatief, inventief en niet direct iemand zomaar. Dar maak ik vandaag melding van. Kees timmert, op zijn manier, aan menig weg. Wat ben ik blij wanneer onze wegen zich kruisen. Al was het alleen maar omdat ik het doe met mijn wegen: wikswegen.nl…

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op woensdag, 18 december 2013 om 16:14 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.