Kan hartstikke veel

Door 28 augustus 2011

Kannietslapen. Kan niet slapen. Kan wel wakker liggen. Kan wel draaien. Kan wel denken. Kan wel doen. Kannognietslapen. Kan nog niet slapen. Kan dit ding aanzetten. Kan weer naar de letters turen. Kan niet weten wat ik denk. Maar denk dat ik wel denk. Daar blijft het dan voor even bij. Kannietslapen. Kan niet slapen. Kan een poging wagen. Kan een poging niet. Kanniet.

Kan wat meer bewegen. Bewoog mij naar het sportcomplex. Klom niet veel later een helling op. Liep los langs sportvelden. Zwaaide niet met mijn heupen. Kan mezelf corrigeren. Kan desnoods op mijn tanden bijten. Kan ook zonder een verzoek op mijn tanden bijten. Kan ook kauwen. Op een saté. Op een tweede saté. Maar kannietslapen. Kan niet slapen.

 

Kan ook dromen. Kan zomaar dromen over de meest onlogische dingen. Kan dit goed tegen het ochtendgloren. Kan de krant dan horen: half zeven. Kan dan wel weer slapen. Of tenminste dommelen. Kan nu nog niet slapen. Kan nu wakker blijven. Kan nu zitten en kijken. Kan nu lezen en even later her gaan lezen. Kannietslapen. Kon dit wel.

Kan koken. Kan wat in elkaar gaan draaien. Kan gaan staan. Kan gaan zitten. Kan gaan douchen. Kan mijn kleren aan gaan trekken. Kan mijn kleren uit gaan doen. Kan gaan snaaien. Kan nougat kauwen. Van Willem Stuvé. Kan ook manna door mijn keelgat gieten. Kan mijn benen meer bewegen. Kanniet slapen. Verandering. Kan wel.

 

Kan mijn haren voelen groeien. Kan mijn stoppels tellen. Kan mijn eigen gat afvegen. Kan ook plassen. Kan nog steeds zelfstandig eten. Kan nog af gaan wassen. Kan nog draaien op een stoel. Kan mijn vingers zien bewegen. Weet dat dit een toetsenbord is. Met QAZ en PL, OKM of verder weg ]’/ en los daarvan een\. Kan wel klooien. Kan nog niet slapen. Komst straks wel. Kan nu nog niet gaan slapen. Ben bezig. Zoals je ziet. Misschien wel leest. En daar het nodige van denkt. Misschien ook wel niet. Dat laat ik graag aan de ander over. Over!

Kan nog steeds wakker zijn. Kan straks beter niet wakker blijven. Kan wat door mijn kop heen malen. Kan zomaar aan herinneringen denken. Kan zomaar dingen zien. Met mijn ogen dicht. Kan mij zomaar voor gaan stellen. Dingen voor gaan stellen. Mensen voor gaan stellen. Stel mij dan aan mensen voor. Mensen die ik ken. Mensen die ik ooit mocht spreken. Les mocht geven desnoods. Kan me moeilijk voor gaan stellen dat ook zij, net als ik, slechts voorbijgangers waren. Kan me voorstellen in een straat te lopen. Bij een deur aan te bellen. Belletje te trekken. En dan heel hard weg te lopen. Maar dan moet ik dromen. En dat kan nu nog niet. Kan niet slapen.

 

Kon ook ijlen. Maar dat is weer heel lang geleden. Was toen bezig met een Weilen. Als ziekte zeer bijzonder, als slachtoffer ging dat voor een groot gedeelte aan mij voorbij. Tenminste toen ik koortste. Kon toen ook niet altijd slapen. Dat ziekenhuis kende toen heel andere geluiden. Heel andere nachtzusters. Heel andere dagdiensten. Maar ook toen was het hartje zomer. Net als vorig jaar. En nu komt dit jaar er gratis bij. En misschien nog wat jaren hierna. Of is het misschien daarna? Geen ziekenhuis maar wel weer wat lichamelijke beperkingen. Onder andere dat ik niet kan slapen. Nu ook nog niet wil gaan slapen. Nu kan ik wakker blijven. Me met deze tekst gaan uitleven. Wat maakt het eigenlijk uit wat ik nu te vertellen heb? Kan nog steeds niet slapen.

 

Ga zo weer liggen. Zal ook zo weer wat laten zien. Wat beelden die ik schoot. Na een kortstondige afwezigheid. Tenslotte blijven er slechts vierentwintig uren in een dag verscholen. Tenminste, wanneer ik dat klokje raadpleeg. Of gewoon op klokken kijk. Horloges in een etalage zie liggen. Met ieder een ander tijdstip. Met stilstand. Hetgeen wijst op achteruitgang. Kan me ook rollend bewegen. Zoals ik nu doe: op een bureaustoel op vijf wielen. Ook daarmee kan ik mij passief bewegen. Rollen desnoods. Denk dat ik straks maar weer naar boven ga. Net doe alsof ik ga slapen. Mijn ogen dicht. Een beetje draaien. En zomaar weer in slaap ga tuimelen. Nog even schrik voordat ik val. In slaap zal vallen. Dat gevoel… als ik dan straks weer wakker word, denk ik dat ik deze gedachten in een heel ander licht kan zien. Herken je dit? Nou sterkte dan!

Tags: ,

Dit bericht was geplaatst op zondag, 28 augustus 2011 om 22:32 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.