Jordaan

Door 21 september 2015

Altijd prettig wanneer je ergens welkom wordt geheten. Al is het maar op een laptop. Het heeft veel weg van een standaard, het feit echter dat iemand daar aandacht aan heeft besteed, maakt het lang niet zo obligaat als de standaard een fijne dag toegewenst. Omgangsvormen. Beleefdheid. Een norm stellen. En die norm kent constante verschuivingen. Neem nu het respect dat wordt getoond en als zodanig wordt uitgesproken. Ongetwijfeld zal daar een dieper liggende gedachte achter schuil zijn gegaan, maar ik heb de indruk dat respect tegenwoordig te pas en veelal ook ten onrechte wordt gebruikt. Was het alleen maar om een bepaalde discussie uit de weg te gaan. Feitelijk komt het neer op het gebruik uit het verleden. ‘Met alle respect, maar…’ en dan werd aangegeven waarom de ander het niet met de een eens was. Eigenlijk was er sprake van een groot verschil van mening, waarbij het met alle respect tonen in woord, een mogelijke ruzie op voorhand uitsloot. Of liever gezegd een verschil van mening genadeloos uit de hand liep. En om dat te voorkomen werd het met alle respect zodanig ingelast, dat de ander zijn adrenalinespiegel onder controle wist te houden, hooguit rood aanliep, het hart overslagen maakte en er sprake zou zijn geweest van stoom wanneer de druk maximaal werd uitgeoefend. Stoom. Stoom ook zoals ‘Der Rudi’ Schmitz vandaag weer eens voortreffelijk onder woorden heeft gebracht. In zijn 60 seconden bijdrage die ik gaarne voor morgen programmeer. Want vandaag op de valreep kan het morgen weer wat later worden. Een bezoek aan Amsterdam in het doorluchtige gezelschap van Bruno. Een waar genoegen. En het feit dat ik morgen ook in het bezit wordt gesteld van dat boekwerk van Sanne Sannes. Te bekomen bij Galerie Kahnmann aan de Lindegracht in Amsterdam. Te weten dat de Lindegracht deel uit maakt van de Jordaan, dat tulpen nog steeds in bolvorm te verkrijgen zijn, dat ergens ooit een wiegie een stijfselkissie was, en dat Johnny familie was van Willy Alberti (Kareltje Verbrugge voor de burgerlijke stand) en en dat Manke Nelis met Tante Leen ook diverse platen hebben opgenomen… dat alles maakt een zekere nostalgie weer levend. En in dat kader komt morgen de Fysiotherapeut van ‘Der Rudi’ in beeld. Ook iemand die gepensioneerd is, maar nog steeds gepassioneerd zijn zestig seconden stukkie schrijft!

Tags: , , ,

Dit bericht was geplaatst op maandag, 21 september 2015 om 17:41 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.