Jekkers & Jeroen

Door 22 maart 2015

IMG_6308 (1)

Da’s heel apart! ‘Een penis is een heel mooi ding, alleen jammer dat er een lul aan zit.’ Om even de zaken duidelijk te maken. Een zinsnede uit een voorstelling. En wat voor een voorstelling. Na zo’n kleine veertien jaar staat de zanger van ooit het Klein Orkest weer op het podium. Den Haag en Utrecht hebben elkaar dit keer gevonden. De chemie liegt er niet om. Harrie Jekkers & Jeroen van Merwijk geven een voorstelling die aan de ene kant heel ingetogen is en aan de andere kant er niet voor schromen om het zijn van de mens gestalte te geven. In hun liedjes, (zo’n twintigtal) in hun teksten en hun voordrachten. Kleinkunstenaars die het wezenlijke van de mens weten te benoemen. Voordrachten die er niet om liegen en de herkenbare zwakheden naar voren te brengen. Maar daar dien je ook voordrachtskunstenaar voor te zijn. Cabaretier, hetgeen beiden goed afgaat. Noem het, na zo’n zeventien voorstellingen geenszins een try- out, hoewel zij dit woord gebruiken. Noem het ook geen eenvoudige vorm van vermaak, want dat doet geen recht aan de diepgang die zij naar voren brengen. Humor dan? Wel degelijk! Maar dan humor van een bepaald kaliber. Een kaliber dat raakt. Een kaliber dat de schijn weet te wekken dat de spiegel die zij het publiek voorhouden, wel degelijk weet te raken. Te ontroeren. En dat alles verpakt in de eenvoud van hun optreden. Hetgeen duidelijk naar voren kwam in het gesprek dat wij na afloop met hen mochten hebben. Ruim een uur zitten kouten, voor zover er van kouten sprake kan zijn. Want het was allereerst genieten. En genoten hebben wij alleszins! Nu is dat op zich niet eens zo moeilijk. Simpelweg door ooit die voorstelling te boeken. Een eenvoudige edoch voedzame maaltijd te gebruiken. De Bonte Bengel die garant staat voor een menu van de dag, gamba’s uit de wok en prov. lamskoteletten. En Irish coffee toe. Een traktatie op een bepaald niveau. Waarbij eenvoud in zekere zin een garantie blijkt te zijn.

IMG_6303.000IMG_6296IMG_6304

Neen, dan de voorstelling. Dit keer in de kleine zaal van de Vest, die uitverkocht is. De tweehonderdvijftig plaatsen die bezet zijn. Terwijl in de grote zaal de Musical ‘Onder de groene hemel’ wordt vertolkt. Het is maar net waar de belangstelling naar uitgaat. Pakkend is een woord, dat naar voren wordt gebracht en even wordt aangestipt, geeft een keur van overdenkingen. En het valt niet mee om dat geheel te recapituleren. Hetgeen ik dan ook maar achterwege laat. Dat de voorstelling begint met ‘√≠kke, ikke, ikke’ roept de herinnering aan ‘ik houd van mij’ op. Dat het de indruk van het huidige narcistische tijdperk laat opbloeien, wordt door de andere en volgende teksten teniet gedaan. En dat zowel Harrie als Jeroen ook weer met ‘ikke, ikke, ikke’ eindigen doet recht aan het gegeven dat de cirkel in een mensenleven uiteindelijk rond is…

 

IMG_6310 (1)

Tags: ,

Dit bericht was geplaatst op zondag, 22 maart 2015 om 03:16 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.