JanZ


iGer.nl
Spannend niet”! Of was het echt ontspannen”! Ik doel op gisteren! Al vergeten” Misschien wordt het wel spannend vandaag. Ik bedoel maar”
Niet dat ik blijf beweren de werkelijkheid in pacht te hebben, maar soms weet ik de waarheid wel naar mijn hand te zetten. Realiteit versus Fantastica. Alsof de wereld naast het profane beeld, veel duisternis zou kunnen omvatten. Of behelzen. Daar ben ik nog niet helemaal uit. Terwijl ik gisteren wel uit was. Met Ellen op een fototentoonstelling van Jan Zegwaard. In Schellingkhout ‘of all places.’ In de Martinuskerk. Een waarlijk schitterende ambiance. Waardoor de gem”leerdheid van Jan’s fotowerk optimaal naar voren kwam. Licht, kleur, vorm en afwerking doen denken aan een persoon die weinig aan het toeval overlaat. De perfectionist in optima forma. En daar is helemaal niets mis mee!.


iGer.nl
Nu weet ik niet welke gedachten door Jan zijn hoofd heen spoken als deze met zijn passie bezig is. Want neem nu een onderwerp als een hond. En probeer die hond zijn ‘smoel’ te vangen. Of een geit. Of een mens. Zomaar ergens, onderweg. Of verliefdheid. Klaprozen. Werkhanden. Rook. Om maar enige voorbeelden te noemen. Ontdek dat juist door zo’n tentoonstelling mensen gaan praten. Vergelijken. Elkaar op dingen wijzen. Uit het dorp. Uit die eindeloze Dorpsstraat. Of dat Geer of Greet om een praatje verlegen zit. Of dat Piet wel altijd zal blijven zeiken. De post te laat. De post niet op tijd. Een verkeerde bestelling. Een pakje wat voor de buren bedoeld is. En nog meer van die kleine ergernissen die juist in een dorp van levensbelang kunnen zijn. Want stel je voor dat Piet niet loopt te zeiken. Dan komt de vraag naar voren of er mogelijk iets met Piet aan de hand is. En juist op dat moment kan het levensbelang aan alle kanten tevoorschijn gaan schieten. De vraag wat te doen laat zich raden. Maar helemaal niets is onvoorstelbaar.


iGer.nl
Een goede reden heeft om contact te maken. Weer contact te maken. Met die anderen. Bijkans een verplicht rondje door de kerk. En gelijktijdig, wat verstrooid, gedachteloos de dag laten passeren. Een glaasje heffen en een toost uitbrengen, op Jan. Na de woorden van de voorzitter.
Verstrooiing zoeken. Of proberen een verslaving zinvol te koppelen. Door een rokertje. Een pafke. Een hijssie. Opluchting. Zoals die man op een foto van Jan. In rook opgaand.


iGer.nl
Een foto. Van een mens. Van de fantasie”n van een mens. Of op zoek naar de fantasie om even de werkelijkheid te ontvluchten. Een eigen huis, een plek onder de palmen, een buitenlandse reis, een vlucht. Naar het onbekende”
Verdwalen in een jeugdherinnering” Toen alles nog pais en vree leek”! Een reden om juist tijd thuis door te brengen. Geen excuus om bij regen niet obligaat mee te gaan voetballen”! ”
Herkenbaar”!
Van passie naar compassie. De weg heen en weer terug. Het gegeven dat dichters gevaarlijke mensen zijn. Wat niet te denken van schrijvers” Fotografen” Schilders” Kunstenaars”
Dat Bernlef in ‘De rode droom’ zich heeft ingeleefd in de hoofden van twee gewone mannen uit de DDR. Maar ik schreef iets fout. Gewonde mannen. Het scheelt een letter en de wereld blijft verschillen.
Zoals ook deze avond tijdens dit verhaal, van verschillen aan elkaar is komen te hangen. Naar aanleiding van het bericht wat in de krant is verschenen. Renz Berlin naar Alkmaar. Met dieren. Wilde dieren! Siberische steppenkamelen en Indische olifanten. En Friese hengsten. Spektakel.

En mensen die een betovering weten te delen. Tent. Doek. Muziek. Glitter. Licht. En de schijn.

Want achter het doek vallen harde woorden.

Achter het doek is de wereld normaal.

Achter het doek moet ook geknokt worden.

Om het dagelijks bestaan. Wordt de dagelijkse pot gekookt.

Of wordt soms een hond in de pot gevonden. Glamour. Verdriet.

Ook daar in zijn de dingen soms niet meer dan dingen.

Hebben caravans de functie van die huisjes op zich genomen.

Is veiligheid soms ver te zoeken.

Ver te halen.

Verhalen.

En maak ik daarvan gewag.
Vandaag. Dankzij Jan! Dag!


iGer.nl

MOET KUNNEN

Natuurlijk tart ik

alle wetten

treed ik met

maat vijfenveertig;

geen heilig huisje

is meer heilig geen

eigen huisje is meer

veilig geen ander

bestaan gaat mij meer

aan dan verder gaan

mijn weg is

heilig, veilig.

Denk ik dan maar…