Jan een driewerf


iGer.nl
Sjeesoes… En dit keer niet gesponsord door ‘De Ruyter’s gestampte muisjes.’ Neen, dit keer door een anonieme GG. Waarbij de D van diskrediet in krediet is verdwenen. Naar analogie van ooit debiteuren en het tegenovergestelde. Dat juist in een tijd dat de vraag omtrent de crisis actueler is dan ooit. Hetgeen ik niet eerder wist dan dat ik de vragenlijst vandaag onder ogen kreeg. Waarbij een van de vragen als volgt werd gesteld: is de crisis een financiele dan wel een emotionele”
Dat ik het antwoord hierop schuldig bleef, laat zich raden. Neen, dan liever overgaand tot de orde:
Sjeesoes! Wat heeft Jan er een werk van gemaakt! Insturen is namelijk een ding, er een verantwoord geheel van componeren een totaal ander. En dan de oplage: dit keer zeer beperkt! Maar als er dan toch langs de kramen dient te worden gelopen, verdient dit een driewerf HOERA, HOERA, HOERA!


iGer.nl
Juist dan ontstaat een probleem: pluimen dan we veren, daar is Jan wat allergisch voor! Ik ontkom er echter niet aan deze aan hem toe te doen komen. Bij deze, Jan en hogelijk en heel hartelijk dank! Om over te gaan tot de orde van de dag (hetgeen dit keer in een moeite doorgaat!) het volgende: wie kent ‘m niet”! De Bewaarschool! Niet zo zeer om de nostalgie in ere te houden, maar meer om het verleden, in zekere zin, te kunnen koesteren. Kinderen zijn er nu eenmaal van alle tijden! Kinderen verlaten, op een bepaalde leeftijd, het ouderlijk nest en worden, op een ander moment geconfronteerd met de vraag: kinderen…”! Naarmate we de jaren des onderscheids steeds meer aan ons voorbij laten gaan, zal het probleem van de kinderen ook steeds meer tot het verleden gaan behoren. Of het kind, door vallen en opstaan, ooit het genetisch materiaal deugd zal gaan doen is een gewetensvraag waar ik niet direct een antwoord op zal geven…


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl
Daar gaat het niet om! De huidige tijd vraagt om andere oplossingen dan die zich in het verleden voordeden. Edoch, ook toen was opvoeden een vermetele kunst, die naast inzicht, ook de voorspelbare regelmaat, orde dan wel tucht hand in hand door de tijdspanne liet passeren. Er waren rechten! Maar meer nog waren er plichten. De logica van ooit die tijd ging ervan uit dat man en vrouw wel voor elkaar geschapen waren, maar dat een strikte scheiding van werkzaamheden niet alleen duidelijkheid bood, maar ook recht deed an de sekse. Dat het huishouden toen een dagtaak was, laat zich, op zeker, voorspellen. En dat de vrouw des huizes ‘s nachts nog om enige droogzwemoefeningen werd gevraagd, laat zich raden…


iGer.nl
Neen, dit keer laat ik de plaatjes spreken. Het spreekt bijkans voor zich dat het Tessels springtij voor de vloed de diverse keelgaten reeds had gesmeerd. Zoals de rest van de avond ook geheel gesmeerd verliep. Dus rest mij niet veel meer dan een dank uit te spreken naar de gezellen van vanavond, te weten Mirjam, Annelies, Gerard, Henk, Hans, Dik, Ton, Bep, Jan en zij die er dit keer niet bij konden zijn. Dat het vandaag al weer vrijdag is, droeg er zorg voor dat de orde van de dag bestendigd werd…