Inzicht uit zicht

Kon ik gisteren nog bogen op diversiteit, was het vandaag RAAK! Dat wil zeggen, volgens de nieuwsberichten. Het zal je maar gebeuren dat een jager je voor wild aanziet en jij vervolgens het loodje legt. Eigenlijk te triest voor woorden, maar toch…
Neen, dan beperk ik me toch liever tot mijn eigen flauwekul. Niet dat ik daar een abonnement op heb, tenslotte sorteer ik reeds in de abonnementen, maar meer vanwege die eerder genoemde flauwekul. De noemer is nu eenmaal om feitelijke stof op een ietwat andere manier naar voren te brengen. Mensen te enthousiasmeren en hun belangstelling te gaan wekken. En daar zet ik me, op een bepaalde manier voor in. Op mijn manier. En op die manier valt natuurlijk veel af te dingen. Hetgeen ook plaats vindt. Of, liever gezegd, plaatsvond. Praten in de verleden tijd impliceert nu eenmaal dat de dingen hebben plaatsgevonden. En waar ik in het verleden een voorschot nam op de toekomstige tijd, is het nu mijn verleden dat een belangrijke rol blijft spelen. Nu laat ik, voor het gemak, de verleden toekomstige tijd of de tegenwoordig toekomstige tijd rusten op de plek die hen toebehoort. Menig taalvirtuoos zal nu mogelijk zijn of haar hoofd gaan breken om daar voorbeelden bij te bedenken. En op die manier mijn woorden zichtbaar weten te maken.
Nogmaals, ik beperk me liever tot de feitelijkheid. Neem nu, bijvoorbeeld, anatomie. Ontleedkunde. De kennis van de bouw van het menselijk lichaam. Ooit ging ik met dit gegeven aan de loop. Of beter gezegd, al rijdende voort, kwam ik tot de volgende uitspraak.

Kennis van anatomie & fysiologie kun je beschouwen als basis voor menselijk zijn.

Nu weet ik natuurlijk niet in hoeverre anderen mij op dit spoor hebben gebracht, laat staan dat dit door anderen reeds eerder aan de orde is gesteld, maar ondanks een mate van pedanterie laat ik mij hier nog steeds op voorstaan. Maar wat dan rijst is de vraag naar de essentie. Wat is deze uitspraak in wezen” Want om dit wezen draait het. In principe. Nu huldig ik, ook weer in het algemeen, weinig principes. En wat ik aan principes huldig, zijn vaak rekbaar als elastiek. Gelijk een kruik die te water gaat. Echter om te stellen dat ik geenszins principes huldig, gaat ook mij een pas te ver. En nu druk ik me zeer bescheiden uit! Inzicht biedt nu eenmaal uitzicht op gezichtspunten. En wanneer dit dan plaatsvindt kan er sprake zijn van een vergezicht. En in dat licht gezien…

Ik bazel maar wat. Heb vanmiddag het gras gemaaid, waarbij ik de morgen weer eens op mijn manier heb doorgebracht. Ik houd me verre van de mogelijkheid om door te draaien, maar ontdek, zo af en toe, dat het een feest is om in een eigen carrousel mee te zwieren. Waarbij ik het zwaaien aan anderen overlaat.

De zondag staat voor de deur. De herfst heeft om 16.50 uur zijn intreden gedaan. De zon laat zich dit keer van haar/zijn meest charmante zijde zien. En het kan haast niet anders dan…