intocht – doortocht – natocht

20091115-1258307178N1511techniek0087

Denk nu niet dat ik de afgelopen week niet aan de muur gedacht heb. Want links- dan wel rechtsom was aan
de muur niet te ontkomen. Hij viel. Ooit. En er was oprechte verwondering. Iets wat langzaam was gegroeid,
wat de Koude Oorlog in ging luiden en wat zich herhaalt in het Midden Oosten. Een conflict.
Ook weer gebaseerd op politiek. En macht. Wat corrumpeert. Opdat het likken van de wonden zich op een
ander moment weet te herhalen. Waar niemand om vroeg. Maar wat in de lijn der geschiedenis past.
Omdat de mens zich stomweg herhaalt. Een andere muur weet op te trekken. Zich daar achter schuilhoudt.
De illusie in stand houdt zich daarachter veilig te voelen. Opdat…
Nu gaat het vandaag niet over muren, maar meer om over muren heen te lijken. Zonder daar direct een
ladder bij te gebruiken. Niet eens een verhoging. Maar JU voor te stellen dat JU langdurig de knie”n had
gebogen en nu aanstalten maakt om rechtop te gaan staan. Waarbij gewrichten kraken. Waarbij een
langgerekte zucht de lippen verblijdt. En waarbij het geheel gepaard gaat met een andere hartslag,
een andere ademhaling. JU bewust inademt. En traag de ademtocht de vrije ruimte in laat gaan.
Waarbij JUW tenen zuchten.
Omdat een laatste achtergebleven deeltje koolzuur met de stroom weet weg te komen.
Een gevoel van bevrijding. Want dat moment van opluchting is van langer geleden. Desnoods.

Emotie. Emoties die zich ook gisteren voordeden. Een feest verscholen achter de muren waar op een
ander moment peultjes kunnen worden gezweet. Bij een proefwerk. Bij een landelijk examen. En waar
de kantine uitnodigt om het juist over de dingen te hebben buiten de muur. JU JU niet druk hoeft te
maken omtrent die waarschuwing uit die oorlog: ‘Let op, muren hebben oren!’ ‘Wacht U voor de vijand:
deze luistert mee!’ Of het afluisteren door het plaatsen van microfoontjes, een man met een stethoscoop,
‘Das Leben der Anderen.’ ‘Feind h”rt mit!’ Duitsland dus. Of Rusland desnoods. Nederland, wel zeker!
Maar op een ander plan. Wij doen het op andere gronden. Maar in de kern verschillen wij niet zo.
Het is slechts een kwestie van hoe het te brengen. En in dat brengen werd niet altijd de boodschapper
gespaard. Want Barbertje zal zijn leven lang niet aan het noodlot ontkomen: ieder Barbertje zal hangen.

Een MultiCultiFestival was er gisteren. In mare nostrum. Onze (Middellandse) Zee.
Maar ik spreek liever over mare liberum. Vrije zee. Daar deed het gisteren meer aan denken.
Want alles liep daar. Door en met elkaar. Blank en gekleurd.
Geel, bruin maar een roodhuid werd node gemist. En er werd geline-danced. Gedanst.
De Engelse wals door wat ouderen.
Er was R & B. Een buikdans. Een kledingshow en hapjes. En dat alles achter de muren.
Maar de deuren stonden wijd open. Ondanks regen. En dankzij het blauw van het welkomstcomit”:
zij die het roken nog steeds niet vaarwel hebben kunnen zeggen. En waar ik toch weer even de
gelegenheid te baat heb genomen. Ja, ik ben een snuiver… Slechts tijdens gelegenheden echter.

20091115-1258306766N1511domino0078
Er waren djemb”lers. Er waren dominoanten. Er werd op tafel gelagen met de stenen.
Er werden handen onder de tafel gehouden. Er werd gepast. Er werd geplast en er werd gegeten.
En er werd gezongen. Door Claudia. En een tweede stem werd hoorbaar: de stem van Ellen.
Die een bolhoedje heeft veroverd.
Dankzij de neven. En waar deze bijdrage mee gaat eindigen: gewoon met Yooh!
20091115-1258306921N1511natocht0092

MUUR

De vlaag
waarin zij woedend
uiting gaf

de stemmen haar
belaagden,
vertraagde
levensloop haar
leven sloop

verwoest de
muren, leven
vastligt in
rapport,

gesloopte muren
achter muren

weggestopt zit zij
gesloopt
in haar ru”ne
naar zichzelf

te gluren.

Pas op voor de muur: ook muren kunnen over zintuigen beschikken.

Al was het alleen maar door het feit dat JU JU veilig waant…

Genoeg achterdocht geschapen, neem ik automatisch aan!

20091115-1258306672N1511mazda1210074