Integer

Misschien is het niet kies. Om mijn voormalig broodheer af te vallen. Maar wanneer deze grote steken laten vallen, daar landelijk ophef door weten te maken om vervolgens te doen alsof zij last hebben van bloedende neuzen, de boter van hun hoofden het zicht belemmert en op zondag vooraan in de kerk vertoeven, kan het haast niet anders dan dat ik hier toch melding van maak.
‘Met behoud der verscheidenheid alle levenden tot harmonie brengen is de taak des Christendoms.’ Stelt Klaas Kater, eerste voorzitter van Patrimonium (voorloper van ROC ASA in 1876. En Leo Lenssen, voorzitter College van bestuur ROC ASA vervolgt dan verder met de woorden: Inmiddels is ROC ASA alweer op weg naar het tweede lustrum. Wij (ook namens J.J.L.M. Janssen, voorzitter Raad van Toezicht ROC ASA) spreken de wens uit dat ROC ASA ook in de toekomst ‘scholen in beweging’ blijft houden, of die nu college, lyceum, academie of school heten. Het gaat immers om de medewerkers die in teams als eerste de kwaliteit van het onderwijs borgen. Wij hopen in het bijzonder dat de deelnemers blijvend bij ROC ASA geschoold en gevormd worden in vakbekwaamheid en maatschappelijke betrokkenheid. Want dat is wat mensen in een dynamische samenleving nodig hebben: betrokkenheid en ondernemingsgeest, gevoed door zingeving.
Mooie woorden die momenteel klinken als holle frasen. Meer weg hebben van holle vaten, opdat de klank verloren gaat. Want klinkers doen geen opgeld meer. Ook mijn naam wordt genoemd. In eerste instantie werd ik geinterviewd, in tweede instantie werd mijn bijdrage geschrapt. De reden” In die periode zag ‘AFSCHEID’ het levenslicht en werd ik, niet veel later, berispt. Noem het geen ‘Berufsverbote’ maar daar had het alle schijn van. Ik mocht geen reclame maken en zeker mijn boekwerk niet onder de ogen van studenten brengen. Marijn Bilars had het genoegen om zijn bijdrage te zien vereeuwigen. Bilars stelt ergens in dit interview dat hij zijn opleidingstijd ‘intens had beleefd. Dat had te maken met de ontwikkelingen in die tijd, de jaren zestig, zeventig, de verbeelding was aan de macht, iedereen was maatschappelijk betrokken. Het was de periode Dennendal en in de jaren tachtig gingen de witte jassen uit. Mijn witte jas was toen al heel lang uit. Maar dat kwam simpelweg omdat ik mijn opleiding genoot in PZ. En PZ stond voor het Provinciaal Ziekenhuis Santpoort met als extra vermelding nabij Bloemendaal. Maar dat instituut had zich al opgeheven: van de duinen naar de stad.
Integriteit. Het was een toetssteen. Naast rentmeesterschap en verdraagzaamheid. Om met dit laatste te beginnen: verdraagzaamheid, door openheid te oefenen voor de leef- en gedachtewereld van de ander, op zoek naar dialoog, en naar een balans tussen eigen waarden en respect voor andere levensbeschouwingen en geloofsovertuigingen. Rentmeesterschap, door een organisatie die ook stimuleert en uitnodigt tot participatie, opdat ieders talenten en inbreng tot hun recht kunnen komen.
Integriteit, door vertaling van het eigen karakter naar alle facetten van het werk: onderwijs en vorming, leerlingbegeleiding en maatschappelijke betrokkenheid, personeelsbeleid en organisatie, reflectie en ritueel.

┬áROC ASA staat voor het andere onderwijs. Welnu, dat heeft heel Nederland geweten…