Inspirerend


DSC00625jpeg (1)
Noem het een coproductie. Waarbij het coproductieteam uit niet meer dan twee personen bestaat. Neem de tijd. En houdt daarbij rekening met de voorzienigheid. Mix dit geheel met de geest van dat tweetal en sta, niet veel later, stil bij het resultaat. Wanneer dit resultaat uitpakt zoals men in eerste instantie niet kon bevroeden, heeft de creativiteit een overduidelijk rol in dit geheel gespeeld. De vraag of dit werk dan klaar is, wordt weer een ander verhaal. Want wanneer kan een werk klaar zijn” Dient de omlijsting nog aangebracht te worden of speelt dit geenszins een rol” In wezen doet dit er niet toe. Nee, het heeft veel meer van een samenspel dat dit geheel voor elkaar heeft gebracht. Een een-tweetje. Een klankkleur dat iets weergeeft van een tekst die ik op zekere dag naar voren bracht. En waar Harry zijn creativiteit op los heeft gelaten. Hetgeen dan weer naar meer smaakt.


bij.gedicht
Daarnaast doorbreekt het enigszins het thema dat ik deze week van een zekere aandacht voorzie. Het past eigenlijk wel in dit geheel. Die grauwheid. Terwijl het blauw er vandaag alles aan doet om juist die grauwheid te doorbreken. Een andere kracht die bijkans haaks staat op de kracht van rood. Een thema dat zich heeft geleend voor het volgende boekwerk dat het fotocafe aan het totaal heeft weten toe te voegen in een bijzondere ambiance aan de deelnemers werd uitgereikt. Waar Jan Meurs de tovenaar van dit geheel is geworden en ik het genoegen heb gekregen om dit keer de voorkant te mogen sieren. Nota bene met de rode schoenen van Freek. En die bijzondere bijdrage van Kees. Waar Rudolf het af liet weten, was het de bekoring die Kees aan zijn bril wist toe te voegen. Weer eens wat anders dan de driedimensionale zonnekleppen waar menig een onder gebukt ging…


IMG_1748
Een afsluiting van wederom een bijzonder fotojaar. Een derde boekwerk wat de bekroning werd van de verschillende opdrachten die ons in staat hebben gesteld om weer eens vanuit die verschillende invalshoeken aan het werk te gaan. Misschien niet zo zeer aan het werk te gaan, dan wel gedachten om te zetten in fysieke uitingsvormen. Waar de geest geregeld andere paden bewandeld, dan dat de resultaten naar voren brengen. Waar altijd wel weer iets op af te dingen valt. Daar gaat het niet om. De kritische noot die gekraakt dient te worden, geregeld achterwege blijft. Het meer om het plezier draait en de mogelijke technieken die uit de kast worden gehaald, dan wel de stal verlaten. De zomer die ons te wachten staat en de opdracht voor het najaar ons reeds is toebedeeld. Het lied van Gerard Cox die het heeft over een voorbije zomer, waar Ton ons mee heeft weten te verblijden. Want het ziet ernaar uit dat het fotocafe een volgende jaargang te wachten staat. Dat de kunst van het delen alsnog smoel zal gaan krijgen en dat de ‘club’ als zodanig…


IMG_1749
Da’s nog even afwachten. Maar dat het genoegen dit keer door velen wordt gedeeld, staat buiten kijf. En dat er vele verschillende kostgangers onder datzelfde dak zijn komen te vertoeven… ach, ook een herberg kent vele smaken. Die gisteravond in ‘De Bonte Bengel’ ook uitbundig naar voren werd gebracht! Dank, leden van de club, dank ook aan de smaakmakers! En om dan toch nog wat namen te gaan noemen: Annette, Dick, Dick, Elice, Gerard, Gerda, Harry, Harry & Joke, Jose, Karin, Kees, Marjo, Martin, Nico en Petra. Erik, Jan en Ton die met ons de verschillende wegen lieten bewandelen, exposities net dat verhaal van de Zaanse Sjans, hoewel…