In beweging blijven!

Alles heeft een ritme, maar of ook natte sneeuw een ritme kent dat durf ik eerlijk gezegd te betwijfelen. Ik heb me vandaag aan mijn kokskwaliteiten gewaagd, maar of ik geslaagd ben als kokkie, ook daar zet ik de nodige vraagtekens bij. Het smaakt wel maar of anderen met net zoveel smaak van mijn hap zullen genieten, ook daar ontstaan de nodig vraagtekens. Nu weet ik wel dat wanneer zo’n pan een dag later wordt genoten de smaken nog meer tot hun recht kunnen komen, dat de trassi niet overheersend naar voren komt en dat die rose garnalen niet kunnen wedijveren met die Hollandse, dat neemt niet weg dat er een tweetal pannen gereedstaan, en dat 4 ½ liter kippensoep ook niet te versmaden is. En waar Peppie het vandaag liet afweten heeft Kokkie zich van die keuken meester gemaakt… Neen, het weer nodigde niet uit om naar buiten te gaan, een enkele donderslag en een lichtflits daargelaten, brak ook nog eens de zon door. Ja, ik ben met ingang van vandaag een senior sinds het woord bejaard in de ban is gegaan. Terwijl ik ruim de zeventig ben gepasseerd. Hetgeen mij brengt op het volgende:
EEN DOORKIJKSPIEGEL. Iedere dag / een dag oudere kop // iedere dag /
een dag oudere rimpel // iedere dag / een dag oudere blik // iedere dag / een dag oudere gedachte // iedere dag / van gene zijde // steeds leger de kamer
Nu weet ik wel dat van een herhaling doorgaans niet te verwachten valt dat ook deze zich ritmisch zal gaan ontwikkelen, maar het gegeven van dat ritme zit nu eenmaal vandaag in mijn kop. Vandaar deze overweging, was het alleen maar door het feit dat een ritme ervoor kan zorgen dat je toch een beetje in beweging blijft…