In afwachting.

Liegen alsof het gedrukt staat. Bluffen in de overtreffende trap. Pokeren en je gezicht zonder enige angstvalligheid houden zoals het op de ander overkomt: een masker beter bekend als een pokerface. De mogelijkheid bestaat echter dat het verraad zich voordoet rond de ogen. En wanneer wordt verondersteld dat de ogen de toegang tot de ziel zijn, hoeft dit niet altijd even zaligmakend te zijn. Want het zijn niet de ogen die veel kunnen betekenen, maar het geheel rond diezelfde ogen. Het totaal van ooglid, wimper, wenkbrauw en al die andere delen rond het oog die met elkaar de blik bepalen. De kraaienpootjes, de rimpels dan wel de wallen die in de loop der tijd zijn ontstaan. Ik lees weer eens een boek terwijl mijn pauzeknop deze week voor een belangrijk deel in de ruststand staat. Niet zozeer op zoek naar bezigheden maar mij simpelweg overgeven aan iets dat doet denken aan een vakantie op een ander plan. Een niet zo nodig moeten en evenmin een zo nodig hoeven. Een beetje in en rond huis koetelen, een boodschap doen om mijn vermaarde boerengroentetomatensoep voor elkaar te brengen, en eigenlijk in afwachting van Gijs die nog steeds de kuierlatten heeft genomen. En dat baart in zekere zin wel wat zorgen. Een logeerkat die de kuierlatten neemt, en de wetenschap dat het baasje en bazinnetje niet in Parijs vertoeven… Ik duik maar weer in mijn boek en neem wederom een wat afwachtende houding in!