Iconische plekjes van herinnering.

Een iconische foto. Ik geef het je te doen! Als ik zo door mijn archief heen blader, kom ik meerdere iconische foto’s tegen. Wanneer ik ze niet veel later tegen het licht houd, het zicht gericht op de foto op zich, ontkom ik er niet aan om mijn eerdere keuze nog eens kritisch te bekijken om niet veel later de keuze op een andere foto te laten vallen. Dan worden het er twee, acht, tien om niet veel later weer te decimeren tot een stuk of wat. De reden” Een opdracht van Jan aan de vooravond van de afsluiting van wederom een seizoen fotocafe. Waarbij goede sier aan de ene kant vecht om onstuimigheid aan de andere kant. Terwijl verstilling van een moment iets aangeeft van de melancholie die zich in een volgend beeld voordoet. En de onmogelijke lichtheid van een naakt bestaan. Gevangen door meerdere lenzen, waarbij het oog van de camera het uiteindelijk resultaat naar voren brengt en de afdruk van een veronderstelde indruk nadrukkelijk in beeld brengt… Om maar wat dichterlijke vrijheid in dit geheel naar voren te brengen. Want ook dat staat in de aankomende dagen op mij te wachten. De dichterlijke vrijheden die ik mij in het verleden heb veroorloofd. Waarbij de Dichterskring Alkmaar mij mogelijk als aspirant lid in hun gelederen gaat verwelkomen, de noemer taal een rol speelt en ik het spelen met mijn camera als een bijzonder toegevoegde waarde ervaar. Het weer noodt nu eenmaal niet en hoewel ik niet geheel en al van suikergoed ben, laat ik mij de nougat dit keer goed smaken!


IMG_7415
Heb dit keer geen plannen, hooguit het idee opgevat om mij vandaag niet aan te kleden. Lekker een dag in pyjama en ochtendjas rond te gaan lummelen. Wat bezigheden voor de komende avonden in stelling te brengen. Wat klooien met foto’s het zoeken naar gedichten opdat ik morgenavond wat te berde kan gaan brengen. Maar mogelijk veranderen mijn plannen nog, een boodschap te gaan doen en toch nog even mijn neus in de frisse wind naar buiten te brengen. De eenvoud van een man die geen andere bezigheden kent dan zichzelf wat bezig te houden dan wel te vermaken. En met dat vermaken… dat zit wel goed! Hoewel anderen daar misschien anders over zouden kunnen denken!


IMG_6852
Waar de Fransman stelt dat na ons de zondvloed wacht, kan ik niet veel meer doen dan dit uitgangspunt te huldigen. Wie op termijn leeft, die dan zorgt. En wanneer de zorg zich zo blijft ontwikkelen als vandaag de dag maak ik me daar toch wel zorgen om. Waar ooit sprake was van een recht op goede en verantwoorde zorg wordt daar vandaag de dag de draak mee gestoken. Gezien de macht die wij aan het veronderstelde marktmechanisme van de zorgverzekeraars hebben doen toekomen. De vrije marktwerking en een terugtredende overheid die van gekkigheid af en toe niet weet wie wat waar doet, laat staan weet wat daar wordt uitgevoerd. En als het daar op uitvoering aankomt is een enquete-commissie nodig om de verschillende stappen in de tijd terug te kunnen halen opdat… er alsnog voor de toekomst de nodige stappen kunnen worden ondernomen opdat een herhaling van een volgende deceptie voorkomen zou kunnen worden. De politiek buigt zich nu eenmaal liever over het belang dat, als vertegenwoordigers van een bepaalde gemeenschap, het individuele belang dient te te overstijgen met overschrijdingen als gevolg. Neen, ik koester mij vandaag in het omhulsel van ons huis, en laat dat soort besluiten heel graag over aan de ander. Mijn keuze voor die iconische foto mag ik bepalen en de weg waarlangs ik mij begeef… donderdag ben ik eruit! En voor vandaag houd ik me bezig met de momenten die door die verschillende foto’s tot leven worden gewekt, de omstandigheden waaronder ik bezig was en de momenten die als herinnering werden geboekstaafd. Plekjes uit mijn verleden, plekjes als herinnering!