Hosanna…

Kijk, als je gezopen hebt kun je de kater van de volgende dag incalculeren. Maar wanneer je zonder enige vorm van gebruik na een nacht van woelen de volgende dag de ontdekking doet dat je 29 zetels minder hebt te verdelen, dan gaat er niet alleen een grote bel rinkelen, wordt dit niet alleen aan een grote klok gehangen, worden niet alleen de wonden en de mogelijke platen gepoetst, maar ga je je wel afvragen waar je dit in Vredesnaam aan hebt verdiend. Door lijdzaam de baas te volgen, door in te stemmen met zaken die partijbelang ondergeschikt hebben gemaakt aan het algemene belang, door in wezen je afkomst te gaan verloochenen, doordat macht in zekere zin het duistere deel van de persoon naar buiten lokt, dan wel dat door het ‘dealen’ alsnog die veronderstelde drug door je vaten is gaan vloeien. En dan doel ik hooguit op de hoeveelheid adrenaline die de afgelopen jaren door Neerlands vaten heeft gevloeid. Wijsheid en pacht vragen immer hun tol en wie zijn kont verbrandt, zullen het anderen zijn die niet alleen de blaren door zullen prikken maar deze ook nog van wat zout zullen gaan voorzien. Als een raket die niet verder kwam dan onze dampkring, zo moet het gevoel zijn van die Partij die, in tegenstelling tot zijn sociale genen, de Arbeid aan anderen zal moet overlaten. Gelijk een kluif die werd voorgehouden uiteindelijk toch voor die derde partij die eerste werd ermee aan de haal dreigt te gaan. Waarin een klein land groot kan zijn en wanneer de stemmen staken, de biljetten zijn geteld en de namen anders zullen worden dan wij de laatste jaren gewend zijn, wanneer Jeroen zonder poep aan zijn schoen zijn sleutels aan zijn opvolger zal gaan overhandigen, de crisis bezworen dreigt te zijn zullen elders de andere donkere wolken samen gaan trekken. Vrijheid en vrede zal een belangrijke wissel op de toekomst gaan trekken, en wat wij gewend waren zal in een ander daglicht worden gezet. Er zullen offers gevraagd gaan worden, er zullen waarschijnlijk weer de nodige achterkamertjes worden bezocht en het zoeken naar een compromis zal nog een lastige worden. En de tegenpartij”! Die hoor je wel maar zie je weer op diezelfde plek in de kamer terug. Er zullen vlaggen gaan wapperen, er zijn vaandels gestreken en 1 mei zal waarschijnlijk hetzelfde lopen als in al die andere jaren. Een dag van de Arbeid met een wat omfloerst karakter. En het Hosanna… blijft nu eenmaal het voorrecht van de Christelijken!