Hoorn.

Ik ontkom er haast niet aan. Wanneer Hoorn op het programma verschijnt is het een opgelegde kans dan wel een opgelegde zaak dat de stoomtrein daar deel van gaat uitmaken. Nu weet ik wel dat Bello niet altijd in de gelegenheid is om haar aandeel in deze voor haar rekening te nemen, het feit dat er voldoende andere tractiemiddelen ter beschikking staan, maakt veel goed. En wanneer de verschillende stoomlocomotieven tegenwoordig ook zijn voorzien van de steden waar de Stoomtram Hoorn Medemblik gebruik van heeft weten te maken, ach dat is weer wat anders dan de namen die voorheen de afkomst van dit tractiemateriaal met zich meezeulde. Want wat moeten wij hier met Sluiskil, Leeghwater dan er nog wel mee door, terwijl een tram met een nummer nu ook niet direct tot de verbeelding spreekt. En een eerste poging om aan de opdracht van Jan te gaan voldoen. Wat voorheen werd gebruikt om koeien en ander vee aan palen vast te leggen, zijn het tegenwoordig de ‘stalen rossen’ die zich in grote aantallen weten te verenigen. En dat op een gewone doordeweekse zaterdag, terwijl de berijders zich mogelijk op gaan maken voor een avondje uit. Waarbij de wijsheid niet in de man, hooguit het wassende water en de navenante spiegel enigszins zal laten stijgen. En waar het Hoogheemraadschap van de Uitwaterende Sluizen niet veel meer hoeft te doen dan de verzonken kleppen open te zetten, het glas te vervangen door hard plastic, opdat deze uiteindelijk opnieuw kunnen worden gebruikt om daar paaltjes van te maken. En ook dan is die cyclus in ieder geval weer rond, zal de economie daar wel bij varen en kan vriend Jeroen wederom zijn handen dicht gaan knijpen…


IMG_6954


IMG_6958


IMG_6961


IMG_6963