‘Hond’ erd (Maar nog niet op de kop!)

Door 18 augustus 2014

 

IMG_3489

Eigenlijk ben ik wel knap bezig. Om door een verkeerde toets te gebruiken een heel document te zien verdwijnen, dat heeft veel weg van de illusies die Hans Klok weet te verkopen. Nu wil ik mezelf absoluut niet vergelijken met deze magier, maar dat de berkenwantsen naast het verval van Elburg en de woorden die ik aan Kees O. mocht wijden niet geheel verdwenen zijn, wijt ik aan het feit dat de illustere woorden van vandaag als planning ingeboekt staan. En dat de terugblik die ik voor morgen op het programma heb staan, reeds vandaag aan dit medium wordt toevertrouwd. Dat de vakantie erop zit, dat het weer doet denken aan een vroegtijdig ingevallen herfst, dat de zomer voorbij is en dat de HEMA zich weer mag verheugen op mijn bestellingen, ook dat doet bepaald geen afbreuk aan de voorspelbaarheid der dingen. Wat dat betreft sta ik garant voor een bepaalde mate van dat voorspelbare open boek, waarachter ik dan weer schuil ga. Bij wijze van spreken dan. En dat wijze spreken zal ik absoluut niet van mezelf hebben. Waarschijnlijk is dat voor een deel genetisch bepaald en staat dit weer garant voor dat deel wat ik koester. En dat koesteren vind zijn weerklank in de dagelijkse gebeurtenissen die voor een belangrijk deel mijn leven bepalen. Zo, dat heb ik weer eens ┬┤gnap zait…┬┤ waarmee de beginregel weer in de staart is gaan bijten.

Ga wat verder met het sinds gisteren ingezette verval. Heb nog het een en ander af te werken en het moet mij van het hart dat juist dat ogenschijnlijke verval deel uit maakt van het leven dat wij hier op aarde tot onze beschikking hebben en krijgen. Niet dat iedereen daar even gelukkig van wordt, dan wel het leven bijzonder op prijs stelt, dan wel zijn of haar leven lang gebukt gaat onder een niet aan te geven last, het hoofd laat hangen en de sluiers van een mateloos bestaan aan zich voorbij ziet trekken, neen, daar gaat het dit keer niet om. De schoonheid van een deur, voor dit moment gesloten om op een ander moment de schatten die daarachter verborgen kunnen gaan tevoorschijn te toveren, het verleden in het heden te plaatsen en de toekomst in het nu te stellen. Zo, voor dit moment even voldoende. Straks maar weer eens wat verder kijken!

Als ik verder kijk dan mij gemiddeld gegeven is, is het de weeromstuit die mij laat verbazen. Naast de vluchtigheid der dingen, de eenvoud van de doorsnee en het gemiddelde van het gewone, kan het haast niet anders dan dat de dagen zich weer aaneen gaan rijgen. Waar een vroegtijdige herfst er alles aan doet om de bladeren van de boom te rukken, bomen buigen en dit keer niet barsten, waar de Hollandse luchten er alles aan doen om voorbije schilders voor te blijven, kan het niet anders dan dat ook dit epos een voorlopig einde kent, opdat de dag van morgen met hernieuwde kansen de voortgang in tijd weet te bespoedigen.

IMG_3509IMG_3510IMG_3511IMG_3512

Maar, er is een maar. Een bijzondere maar dit keer. Want is het niet kleurrijk dat het zwart/wit zich met grote regelmaat voordoet, dat het haast niet anders kan dan dat een tovervischje uit 1928 zijn opwachting maakt, dat Piggelmee vernieuwd zijn opwachting maakte bij de Wed. van Nelle, dat Meelmuts en Roetmop spannende avonturen beleefden, nadat de eerstgenoemde en schipbreuk had overleefd en dat juist dat verhaal in stripvorm zijn opwachting in ‘den lande’ maakte en dat Kees O. dit keer de dagsluiting verzorgd?! Een variant dit keer op ‘His Master’s voice’, waarbij zijn interpretatie ervoor heeft gezorgd dat er niet geluisterd werd?! Ik bedoel maar, loopt het niet van het een dan loopt het wel in het andere ‘hond’ erd…

IMG_3508

 

Tags: , , ,

Dit bericht was geplaatst op maandag, 18 augustus 2014 om 16:06 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.