holle woorden.

IMG_5500
Ongetwijfeld wordt het weer een eenzame kerst voor menigeen. Eenzaam en menig. Alles rond die een. Die ene boom, als er al sprake kan zijn van een boom, misschien hooguit een tak, een licht dat doet denken aan een kaars, maar is vervangen door een ledlicht, hetgeen garant staat voor wat killig blauw, een ongewassen gezicht, wat grauw en dat geheel gehuld in een deken, met rafels en wat vergaan rood, wat wit en nogmaals blauw. Een rood gezicht, de handen wit en voor een deel blauw van de kou. Geen lichtjesfeest voor die persoon, geen hoop dat leven doet laat staan dat chocolademelk en een kerstkrans hem even uit zijn lot weten te bevrijden. Ook daar zal dit keer geen sprake van zijn… zijn kerst is eenzaam en een zaak voor hem alleen. Een eenzame kerst en wat doe ik d’r’an”! Ik schiet een plaatje en mijn gemoed schiet vol. Maar God nog an toe, wat klinken mijn woorden dit keer hol…


IMG_5501