herinnerjujudezenog"


iGer.nl

KLOP

Verwoeste stad

mijn lichaam

hol orgaan

waarin de leegte

welig tiert

mijn levensstroom

aderen

ophouden te

kloppen

op de toegangsdeur

mijn geest

wordt bruusk

door de laatste

klop

verbroken.

EIGEN

Moet ik mij

in het stramien

van hen die mij

tot voorbeeld dienen

leiden in de pijn

die zij, voor mij,

op mij voorzien.

Ik zoek

mijn eigen weg

en kom

er

achter.

Als

ik mijn

gedachten

de vrije loop

laat gaan

kom ik

tot

jou

Geen viertal. Meer een triviaal geheel. Voor zover er sprake kan zijn van een geheel. Bij wijze van spreken. Om over zijn en zin van zijn maar niet te spreken. Of over wie we zijn en ook waarom. Of waarom ook niet.
Niet alleen om te behagen. Niet alleen om te beklagen. Hoe goed dan wel hoe slecht het is. Of was. Of had kunnen zijn.
En waar wij elkaar ontmoeten. Gedag zeggen. Of juist zwijgen. Elkaar stomweg ontkennen. Of juist erkennen. Of om te negeren. E”n van de ergste zaken die een mens kan overkomen.
Dan is onderdrukken tenminste nog een wijze van zijn.
Maar niet de prettigste manier. En de gevoelens die dit oproept.


iGer.nl

Of de herinneringen. Aan wat is. Aan wat was.

Of aan wat had kunnen zijn. Aan wat ik had kunnen zeggen.

Of aan wat ik had kunnen doen. Aan wat ik heb gelaten.

Of aan wat ik had kunnen zien. Als ik simpelweg gekeken had.

Dus toch nog maar een volgende:
Ook
als het
verschil
tot
overeenstemming
kan leiden
zal men
dit
de ander
onthouden.


iGer.nl
Dan laat ik liever beelden spreken.
Omdat dan de invulling aan de ander is.
Gelijk jij mij weer aan het denken hebt gezet.
Mij een andere weg wees, op het kruispunt waar ik verkeerde. Niet goed wist waar ik kijken moest. Of ik wel voeldoende zag. Voel en doende, terwijl ik mogelijk vol en doende bedoelde”
Freudiaans. Maar wel een verdomd mooie schrijffout. Zoals meer fouten verdomd mooi uit kunnen pakken.
Ik stop ermee! Want vandaag ben ik begonnen. Met het huren van een box. Een city box nog wel. Om op slag meer ruimte tot mijn beschikking te hebben. Of krijgen. Om te gaan inventariseren. En mijn belofte van toen gestand te gaan doen. De reden om toen nog niet te gaan wisselen. Tijdelijk en eeuwigheid nog even mocht uitstellen. En tot op de dag van vandaag nog uitstel. Zie ik dit licht mijn schrijven. Zie in dit schrijven dat licht.


iGer.nl
Tenminste, daar ga ik vanuit!
Ik praat nu met de mond van een zwijgende meerderheid.
Misschien mijn mond voorbij. En wat van mijn gedachten…”!

Dat blijft vooralsnog raden!