Herinneringen

Kwam wat spullen tegen:

een inktlap, nu een vodje

een kroontjespen, zwaar verroest

een weckpot, zonder appelmoes

een foto, gekreukt zwart/wit

een uitgedroogde pruimenpit

een veter en een tol en toen…

sloeg mijn herinnering op hol.

Woorden die ik gisteravond uitsprak tijdens een bijeenkomst van de Dichterskring Alkmaar. Waar ik sinds kort lid van ben geworden. Een kring die zich kenmerkt door een hoog leeftijdsgehalte, dat leden doet besluiten op grond van die hoge leeftijd te stoppen met hun lidmaatschap. En waar eigenlijk een verzoek gaat ontstaan naar wat jongere leden, waarbij een zekere levenservaring een rol zou kunnen gaan spelen. Hoewel dat geenszins een vereiste is. Neen, lol hebben in de Nederlandse Taal en daarmee aan de loop gaan dan wel om met die taal te gaan spelen, is een zeker kenmerk. Het feit dat deze kring ruim dertig jaar bestaat doet recht aan de initiatiefnemers ooit. Ton Verplancke en Agatha Beckers hebben ooit dat initiatief genomen en staan nog steeds garant voor een bijzonder bijdrage. Voor hun bijzondere bijdrage. En het feit dat Maria van Latum nog steeds de gelegenheid biedt om in de Cantina Architectura bijeenkomsten te verwelkomen, is bepaald niet onverdienstelijk. Dat er gisteravond pepernoten aanwezig waren, de verdienste van Geertje die op deze wijze haar afscheid aankondigde. Waarbij leeftijd en allerhande ongemakken een rol in hebben gespeeld. Zo gaat dat met het ouder worden. Hetgeen niet wegneemt dat de bijeenkomst van gisteren het teken droeg van Herinnering. En met dat gegeven werd het een levendige avond, eenvoudigweg door het feit dat juist die inktlap voor de nodige beroering wist te zorgen. Een inktlap en een kroontjespen, schoon schrift en schuin schrift, een pen die werd vervangen door een ballpoint om door de huidige tijd ingehaald te worden door het standaard appen, waardoor het schrift als zodanig onder invloed van een mate van devaluatie komt te staan. En hooguit op termijn mensen opstaan die de schoonheid van het handgeschreven schrift mogelijk in workshops naar voren gaan brengen. Neen, ik wil absoluut niet spreken van een nakende verloedering, hoewel het naar mijn idee wel die kant opgaat. We mailen ons wezenloos, we malen om berichten die ons via de ether voor worden gehouden, we kunnen niet meer zonder internet en wanneer ook de overheid besluit om alles via de digitale weg te gaan verspreiden… aan de vooravond van pakjesavond weet Post Nl wel wegen te bewandelen, wanneer de goedkopere decemberzegels weer worden aangeboden (vijf eurocent duurder dan het afgelopen jaar!) en je bij drie vellen een blik wordt voorgehouden, de worst bij de HEMA ook aan inflatie onderhavig is en de zorgverzekeraars er geen been in zien om het Nederlandse volk een volgend beentje te gaan lichten, de kaart met Zwarte Piet van de staatssecretaris naar de Thuiszorgorganisatie dan wel naar de Gemeente verhuist… ik speel dit keer niet voor boeman. Neen, laat mij maar wat mijmeren met mijn herinneringen!


IMG_0569