Heerlijk avondje…

Door 23 november 2009

20091122-1258893888N2111charles871

Een bijzondere tijd. Die bijzondere vragen stelt.
En waar de antwoorden zich hullen in een waas van mystiek.
Waar de oude tijden herleven en worden aangepast aan de huidige tijd.
En de veranderde omstandigheid. Typerend juist voor deze tijd.

Spannend dus in zekere zin. Want de nachten die schijnbaar lengen, de dag waarop zo
her en der verschijnselen zijn waar te nemen en de restanten die zichtbaar zijn.
Op straat. Aan lantaarnpalen. In etalages.
Maar niet vaak zichtbaar aan mensen. Hoewel, kijkend naar de tassen die vol worden
weggedragen, gaat het niet zozeer om die geklede mensen, maar meer om verklede
mensen die her en der opduiken. Wat hoort bij de huidige tijd. Waar de televisie bol van staat.
En waar Dieuwertje een belangrijke rol in speelt.
Het onverwachte van de hutspot die met een zekere regelmaat op tafel verschijnt.
De logica die het kind ontgaat. Want daar ben je dan ook kind voor.
De afpraakjes die gemaakt worden: vandaag niet maar overmorgen wel.
De tekeningen die worden aangedragen. En het pakpapier wat in het water is gevallen.
Mutsen die worden gemaakt en de naam van de betrokkene gaan dragen.
En de verrassing wanneer HIJ jouw naam weet te noemen: alsof HIJ werkelijk alle namen kent.
De handen die geschud gaan worden en de advertenties waarin diensten worden aangeboden.

De dreiging die wordt uitgesproken: het bordje leeg. Rustig zijn terwijl wilde dromen
de slaap weten te verstoren. En de nacht die heel andere beroepen op de mensen doet:
kijken of HIJ mogelijk al is langs gekomen. Of zijn helpers heeft rondgestuurd.
De deur die niet op het nachtslot gaat. Om de gelegenheid te bieden.
Opdat het de volgende dag die verrassing zichtbaar maakt:
het bedankje wat gepaard gaat met een verlekkerde blik.
Of met een blik van teleurstelling. Als het toch wat tegenvalt: die pyjama.
Dat bloesje. Of de sokken die niet helemaal de juiste kleur hebben.
Of het snoep wat voldoet aan de Trade Fair eisen. Waarmee eenieder adverteert.
Of dat varken. Echt roze op een gouden schaal: van marsepein. Die bewerkte pepernoten.
Waar de hand van de man zichtbaar door wordt. Die gehandschoende hand. Een zwarte.

De verwachtingen. Wel of niet uitgesproken.
En de kinderen die beweren dat…

Maar wat zij weten te beweren wordt gelogenstraft. Hoe kunnen zij dit nu al weten?
Vijf dan wel zes jaar. Of de mensen die niet meedoen aan deze algemene flauwekul.
Opteren voor die ander. Die dingen deelt nog groter, nog meer en nog veel beter.
Die van ander vervoer afhankelijk is. Door het luchtruim zweeft en niets heeft met de daken.
En luid bellend kond doet van zijn komst. Waar een rode neus de lucht opsnuift van banket.
En veel minder van speculaas. Of van borstplaat.

De tijd van de verwarring. Als de twijfel korte metten maakt.
JU wordt ingewijd in het geheim. Wat je dit keer niet hoeft te delen mat Sandeman.
Want die is van een heel ander chapiter. Die doet wat met je. Maar dan totaal anders.
Die zet idee?n in een heel ander licht. Waarbij de vraag naar drempels kleiner kan
gaan worden, vermits je maar voldoende tot JU neemt.
Da’s meer dan voor de groten: net aan het afkicken van Madeira en onderweg naar Oporto.
Port wat nog weer andere rollen weet te spelen indien de Stilton wordt geserveerd.
Zoals eergisteren het Kaasplateau wat Charles wist voor te schotelen.
En waar de geur, de kleur en vooral de smaak een positieve aanslag pleegde:
op onze smaakpapillen. En waar de maan zo lieflijk scheen:
in het eerste kwartier.

Sint Nicolaas laat nog even op zich wachten:
maar vol verwachting klopt ook mijn hart!

TIJDVERSCHIJNSEL

Moet ik denken aan vroeger,
in het nu word mij onthouden
waar ik vroeger aan moest
denken was het straks, waar
ik nu, in ben.

Als ik nu aan vroeger denk
het nu laat, voor wat het is
was het vroeger nu.

20091122-1258894000Nzie_de_maan_2

’t Is bijna 5 december en ik ben nu al blij!

Dit bericht was geplaatst op maandag, 23 november 2009 om 00:05 en opgeslagen in Algemeen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

1 Antwoord op “Heerlijk avondje…”

  1. de schrijver Schreef:

    Maar zoudie wel of nie komme kijke…
    Want die vraag blijft ook: ‘Oh, kom er eens kijken…’

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.