HB (ohne Kronen filter).


IMG_0269


IMG_0270
Hallucinatoire Begeisterung. (HB, ohne Kronen filter, naar dat voormalige Duitse sigarettenmerk…) Illusie, fantasie en onwerkelijke werkelijkheid vechten letterlijk om een plek in dit toneelstuk, waar geen woord wordt gezegd maar door het zwijgen het stuk letterlijk in beweging brengen en in beweging houden. Het is ook niet het eerste stuk dat ik van Jakop Ahlbom heb gezien, maar het gegeven dat de man gepreoccupeerd is door de werkelijkheid van die andere ander, de obsessies die zich van e man meester hebben gemaakt en de wilde fantasie van zijn niet voorspelbare geest, geeft de spelers/dansers in deze de mogelijkheid om letterlijk alles uit de kast te halen. Want kasten spelen in de voorstelling een zelfstandige en haast maniakale rol. Wanneer de een achter de deur verdwijnt, is een ander daarvoor in de plaats gekomen en waar het in de voorstelling voornamelijk om de dame in het rood draait, wordt zij met grote regelmaat met door een meervoud van zichzelf uit de kast getoverd, tot een viertal identieke vrouwen op het podium zichtbaar zijn. Waar het bed een wezenlijke rol speelt, waar onder een deken mensen verdwijnen om wat later elders tevoorschijn te komen, is het een vorm van duistere magie die aan het geheel zaken toe gaan voegen wat het publiek, in zekere zin op het puntje van de stoel laat kluisteren. In een tijd dat #metoo de pagina’s halen, is het een opgeblazen vrouwen lichaam waarbij het geslacht letterlijk wordt gebruikt om de man in het verhaal te laten verdwijnen, zou je het stuk ook als enigszins pornografisch kunnen omschrijven. Het publiek wordt stelselmatig bij de neus genomen, is het niet door een ogenschijnlijk eenvoudige goocheltruc, is het wel door de muziek die de duistere crypten van het menselijk brein naar voren brengt. Waar weemoed een deel van de voorstelling ondersteund, is het op een ander moment de dreiging van een volgend moment dat de agressie die zich voordoet, van een echo weet te voorzien. Een voorstelling die je niet alleen moet zien, maar waar je je ook open voor moet zetten om het geheel tot in je botten te kunnen meemaken. Opkomst en ondergang, de totale mens komt tot leven en wordt verankerd in de dood. Waar je vooral op de benen moet letten, want je wordt constant op het verkeerde been gezet. Innenschau revisited, een genadeloos, geniale voorstelling die iedere werkelijkheid te boven gaat…


IMG_0260


IMG_0264


IMG_0266


IMG_0267