Hamburg, zondag 11 maart 2018. (Deel 2).

In Hamburg, die grote stad daar kun je rap verdwalen. Behalve wanneer je over een persoonlijke reisleider beschikt. En die beschikking had ik dit keer. Een uitgelezen dag voor een rondtour in een Hop on Hop off bus en vervolgens voor een nadere aanbetaling een in het vooruitzicht gestelde rondvaart. En waar ik in Amsterdam mij niet aan waag, heb ik vandaag het idee dat ik met mijn metgezel mij gedraag als een willekeurige toerist, verzekerd dit keer van de uitleg die door een dame wordt verzorgd. Op halte zeven ingestapt, ons verzekerd van een uitzicht vooraan op het bovendek hetgeen mogelijkheden te kust (op zo’n 120 kilometer van Hamburg verwijderd) en te keur. Hoewel dat laatste op ons niet van toepassing is. Dat op een goed moment de Reeperbahn wordt genomen, dat Sankt Pauli overdag niet zo aantrekkelijk is als dat de nacht is gevallen, dat alles nemen wij dit keer voor lief. Aardige optrekjes die zich hier voordoen, aardige automobielen die zich hier voortbewegen, een enkele fietser die zich in het verkeer waagt en zo her en der samenscholingen van ontheemden dan wel daklozen die zich vroegtijdig aan het bier wagen, een gemiddelde grote stad met navenante kenmerken. Dat neemt niet weg dat nog zo het een en ander op het programma van de reisleider Michael dient te worden afgewerkt. Allereerst een rondleiding in het Stadhuis, waar Heinrich Heine een beeld te zijner gedachtenis heeft verworven. Buiten weliswaar met uitzicht op het plein en ik word vriendelijk doch met enige klem verzocht dezelfde pose aan te nemen. Of dit beeld van mij gelukt is durf ik oprecht te betwijfelen, omdat ik me niet aan de blik heb gewaagd. Een rondleiding van een uur, waar bij opvalt dat de gids in deze voortreffelijk Duits spreekt, hetgeen voor een belangrijk deel ook door mij valt te volgen. Dat de beter gefortuneerde bourgeoisie zich ook hier met kunst heeft beziggehouden spreekt voor zich en dat de verschillende reders zich ook niet onbetuigd hebben gelaten…


IMG_0307


IMG_0308


IMG_0312


IMG_0315
Sint Michaelskerk heb ik niet met treden beklommen, terwijl Michael ruim 105 meter heeft bedwongen. Een lift bracht in mijn geval soelaas en van het uitzicht heb ik in de wind genoten. Want het waait redelijk hard op die hoogte en oen wij wat later aan de warme drank zetten liet Michael zich ook dit keer niet onbetuigd. Geen smulpaap maar wel een persoon die zich over een gebakje weet te ontfermen. En op naar het volgende onderdeel dat op het programma staat: de rondvaart. En waar Alkmaar zich op de borst slaat door een rondvaart door de eeuwenoude grachten, wordt de haven snel verlaten en gaan wij richting het Speicherkwartier, alvorens de overtocht naar de andere kant van de Elbe te maken, waar niet alleen kranen wachten maar ook de containers zich laten stapelen dan wel van het schip te worden gehaald.


IMG_0318


IMG_0319


IMG_0320


IMG_0321
De vorige avond waren wij reeds getuigen van het feit dat in de staart waar ons Hotel zich bevindt er enige beroering valt te ontdekken. Verschillende Polizei wagens met navenante bemensing houden zich op bij een winkel in telefoonbenodigdheden. Wat later blijkt is dat een demonstratie van Koerden het plan heeft bedacht om just in deze Elbestad aandacht te gaan vragen voor de toestanden elders. En dat de Mobiele eenheid er alles aan gelegen is om dit zo rustig mogelijk te laten verlopen, dat is het beeld waarmee deze bevindingen worden afgesloten. Tot… morgen maar weer.


IMG_0327


IMG_0330


IMG_0341


IMG_0348


IMG_0352


IMG_0359


IMG_0365


IMG_0366


IMG_0379


IMG_0382


IMG_0393


IMG_0396