Hamburg, zaterdagavond 10 maart 2018

‘hoe hard ik ooit reed”‘ 180 is mijn knullige antwoord, alvorens het gaspedaal nog wat dieper wordt ingetrapt en de automaat eerst nog even terugschakelt, alvorens in een hogere versnelling de naald in de buurt van de 265 kilometer te bewegen, en de draaikolk in de tank zich van de inhoud meester maakt. Gelukkig werken de remmen navenant, wanneer een voorganger een poging doet om een ander te passeren en komt de kick van de versnelling tot een voorspoedig einde. Het heeft wel wat wanneer de ingehaalde automobielen de induk maken stil te staan terwijl ook daar met een snelheid van rond de 160 kilometer per uur de nodige liters slurpend worden genoten. Het is zaterdag en het loopt tegen de avond terwijl het hoge noorden van Nederland een ietwat verlaten indruk maakt. Nu is dat niet helemaal vreemd, wanneer je je bedenkt dat de koers die wij gaan, Hamburg tot doel heeft. Hamburg, een stad die op een andere manier met bommen heeft kennis gemaakt dan dat Rotterdam de stad was voorgegaan. Getroffen door een vuurzee, hetgeen wel de ruimte heeft geboden om op de restanten van het verleden torenhoge nieuwbouw te kunnen plegen. Speicherstadt, verwoest en opnieuw uit de as herrezen. Een Phoenix die het ei verlaten heeft, zich heeft verjongd en van een andere inhoud heeft weten te voorzien. Miniaturwunderland is daar een voorbeeld van, maar dat komt later aan de rode. Een bijzondere buurt waar wij uiteindelijk de Audi RS en dan nog wat specifieke typeringen onder een lantaarnpaal parkeren, na eerst gevraagd te hebben of hier wel zonder betalen kon worden geparkeerd. En voor de zekerheid wordt het gele monster aan het stuur gekoppeld. Het hotel blijkt een meter of tweehonderd en vijftig van de plek verwijderd te zijn en vertoeft daar een drietal nachten, gelijk wij in een hotel vertoeven, in een buurt die zich niet alleen door een Lidl kenmerkt maar ook door een hoog aantal kappers die voornamelijk mannen knippen en daar de baarden in lengte toe dienen te nemen, voor het gemak de zijkanten van het hoofd scheren. Dat het een spannende buurt blijkt te zijn wordt duidelijke wanneer een drietal Polizeiwagens met Blinklichten het geheel van illuminatie gaan voorzien, terwijl ondertussen stemmen in geluid toe nemen en er een vorm van grimmigheid ontstaat, waar wij in eerste instantie niet op gerekend hadden. Dat wij een weg naar het Hauptbahnhof zoeken, bij een Schweinetablissement ons aan Schnitzels wagen en dat het Franziskaner weissbier mich sehr gut schmeck, heeft allen tot gevolg dat de tweede Jagermeister helaas niet op tafel komt te staan, terwijl aan de overkant van de galerij de Edeka waarschijnlijk nog voldoende in voorraad heeft….snurken wij beiden ‘s nachts. Gaan de demonstranten tot laat in de avond met hun gejoel door, laat de Polizei zich niet onbetuigd, en hebben de dames die mij aanspraken helaas een slechte avond. Want dat de prostitutie Sankt Pauli heeft verlaten en de Reeperbahn hier nog vele kilometers van verwijderd is… bleef het toch nog gezellig waarschijnlijk in de stad!


IMG_0302


IMG_0303


IMG_0305


IMG_0306