HAITI

20100117-1263690617N1510sluisp1513

Nu jij slaapt
zonder te dromen
zul je nog altijd in mijn dromen komen.
Ik zal voor je ademen, voelen en horen
niemand verdwijnt
en niets gaat verloren.
Want niet door je lichaam,
maar wel door je geest
zal iedereen weten
wie je bent geweest.

Tekstregels in een advertentie.
Tekenend voor de persoon die verdween.
Ook tekenend voor de personen die achterbleven.
Tekenend voor de tijd. Die niet meer valt terug te halen.
Tekstregels dus. Een letterbrij van woorden met zinnen.
Ter nagedachtenis. Opdat verlies niet altijd verloren gaat.
Wat wel vaak gebeurt. Maar wat dan veelal kleine verliezen betreft.
Tenminste, ogenschijnlijk kleine verliezen.

‘Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!’
‘Een dag niet gehuild is geen dag verloren… Of juist wel!’
‘Een dag niet gedingest, is een dag vol gedaan / voldaan!’

Variabelen. Ik houd van variabelen. Of variabelen van mij.
Zoals elke dag zich toch weer tot een klein feestje weet te ontwikkelen.
In het kader van de dingen wat blijven ‘plekken.’
Als het ware iedere dag opnieuw de ‘slingers’ op gaan hangen.
Om ze ‘s avonds weer op te gaan bergen.
Het kan echter ook anders!

‘Ouders met adoptiekind zoek in Ha”ti, zoontje blijft achter.’
Richard en Rowenta Pet waren net vertrokken om, na jarenlange procedures, eindelijk hun
adoptiekind op te halen. Extra wreed is dat Rowenta in de tussentijd zelf een half jaar
geleden bevallen is van een zoon. “Nog een paar dagen en de familie is compleet”, schreef
Richard dinsdag in zijn laatste mail vanaf Ha”ti. Deze baby dreigt nu als wees achter te blijven.
“In tweehonderd jaar geen aardbeving en zij zijn er vier dagen (…). ‘s Nachts huil ik en zeg ik:
ik kan het niet begrijpen.” Oma en schoonmoeder en mogelijk straks ook nog eens de opvoeder
van de baby. Onbegrijpelijk. En niet te verwoorden.
En dan straks de advertentie:
‘zij gingen er heen voor een completer leven en hebben het leven daar achter gelaten.’

En dan die andere informatie: Noodhulp aan Ha”ti loopt vast.
In Port-au-Prince was het gisteren nog steeds moeilijk aan schoon drinkwater en voedsel te komen,
terwijl de temperaturen oplopen tot 30 graden. Op stoepen en rijbanen liggen lijken en gewonden.
Mensen schreeuwen om hulp. “Veel overlevenden hebben zware verwondingen, gecompliceerde
breuken en verbrijzelde ledematen.” Volgens de regering van Ha”ti zijn er ruim 50.000 doden, zijn
bijna 1,5 miljoen mensen dakloos geraakt en zijn er 250.000 gewonden. Getallen.
Maar ieder getal staat voor 1 mens: een man, een vrouw, een kind. Dan ook komt de anonimiteit
om de hoek kijken: laat dan voor ieder mens één keer die bovenstaande tekstregels door je gedachten gaan.
Wie weet dat daardoor iedere keer weer een sterretje aan het firmament begint te gloeien.
Ik begon dit keer niet gewoon.
En weet ook niet zo goed hoe nu te eindigen…

20100117-1263690830N1710altiets1558