groot & gondelspoor vaart

Door 22 augustus 2010

want het kan niet zo zijn dat een dag als gisteren spontaan overgaat in een dag als vandaag. Wanneer de Koedijker Gondelvaart weer voor een jaar wordt opgeborgen, Mirjam haar Brocante voor een jaar opslaat en de goegemeenschap zich buigt over de mogelijke publieksprijs die de jury prijs in de schaduw weet te zetten. En de gemeenschapszin weer hoogtij viert, de lampjes uit de fittingen worden geblazen en de wind niet alleen de Noordzee van een kuif voorziet, maar ook het polderlandschap tussen Bergen en Koedijk laat pierewaaien. De straffe wind die recht op de dijk staat, vlaggen bij vlagen strijkdroog waait en de wolken de zon regelmatig in het ootje nemen. En Grootspoor het vijfjarig bestaan viert. Dit gepaard gaat met treintjes, mannen en vrouwen die ook door het virus zijn behept. Kinderen die gedrild, met de handen op de rug, hun ogen over het spoor laten vloeien. Die wel aan de knoppen mogen draaien. Van een rondje wat speciaal voor hen bedoeld is. De noemer van de jeugd en daar dan weer de toekomst van.

Roel die zijn fantasie niet alleen botviert maar dit ook gestalte heeft weten te geven. Foto’s die regelmatig zijn kunstwerken weten te vangen. De kneepjes van zijn creativiteit deelt. En het meisje dat de hele dag met een glimlach de kraam van de Bijenkorf bemenst. Wichert met zijn HY. Een Porsche die de kant van het kanaal inneemt. En de man die daar uitstapt. Eigenlijk een verwoed Maseratirijder die zich door de omstandigheden heeft laten verleiden…

Geboren in 1946 en door omstandigheden niet zozeer geporteerd van Duitsers. Een trauma van huis uit meekreeg. En nu toch verguld is door diezelfde Porsche sedan. Want van 0 naar 100 in vier seconden.

De fantasie die met die mensen aan de loop gaat. Het machinist zijn in het klein. En de digitale mogelijkheden die tegenwoordig voor onbeperkte mogelijkheden garant staan.

Zo’n dag. Met die geboden mogelijkheden waar een pinapparaat een antwoord op formeert. Het slechts een kwestie van ja is, waarop de getallen spontaan verdwijnen en elders weer verschijnen. Het ‘veel plezier ermee!’ en als dat ritueel achter de rug is, de zak gevuld is rest slechte een glimlach op het gelaat bij de huiswaartskerenden. Want men ging op stap met een zekere bedoeling en men keert huiswaarts indien die bedoeling een bevrediging heeft gekregen.

Gelijk Fantasia. En omdat de zondag zich kenmerkt door een bepaalde mate van inkeer stop ik!

Bij deze!

FANTASIA

Vrees niet

o schone vrouw

dat ik op U

niets aan zou

kunnen merken

laat mij

o schone vrouw

de illusie

fantasie

een deel van jou

in mij

bepalen

uw woorden

schone vrouw

zullen mij

beheerst

bereiken

laat mij U zingen

en beminnen

nochtans

zult U

onthouden

worden

wat in mijn hoofd

de reden is

van mijn

beminnen.

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op zondag, 22 augustus 2010 om 00:22 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.