grillig, gewillig wilgenkatje.


iGer.nl
In het besef dat ik ben wordt het weer eens tijd stil te staan bij het zijn van de ander. Kijk eens goed om je heen en het bestaat niet dat je om het zijn van juist die ander heengaat. Het woord is gevallen maar nog geenszins het doek! Want waar ik heen wil is niet alleen naar de Hart Club Bende, waar ieder een eigen verhaal weet op te dissen, maar waar wij ons met de nodige beperkingen weten uit te leven op de diverse apparaten. Ik roei me rot, kom geen meter vooruit maar leg ondertussen wel ruim 500 meter af. Ik fiets en maak toeren, laat de pedalen in een voortdurende omwenteling mijn spieren activeren en kom na 10 minuten tot de ontdekking dat ik, zittende weg, 3500 meter heb afgelegd. U traint goed zegt het apparaat. En ik houd het tempo erin. Voor mij echter geen Mont Ventoux! Ga met gewichten in de weer en houd mijn eigen gewicht op die 77 kilogram.
Verbrand niet noemenswaardige calorie”n en besluit voor deze dag de step te laten voor wat deze is: een stomme drempel! Praat even met een lotgenoot die een meer dan dramatisch verhaal vertelt: na een hartstilstand in het fietsenhok van het ziekenhuis 40 minuten gereanimeerd, waar de grens op 45 minuten is gesteld. 8 dagen in coma op de Intensive Care en nu op zoek naar zijn mogelijkheden: een ICD om reden en met reden. En ik denk niet. Maak me op om na afloop weer wat te gaan wandelen en talm een wijle bij het voormalige woonhuis van mijn grootouders. Lindenlaan 97. Een huis wat niet is uitgebouwd. Maar waar wel de opkamer is verdwenen. Kijk naar de ruimte waar voorheen de keuken van mijn grootouders was. De bedstee die is verdwenen. En de gasslang, poreus, wat mijn grootmoeder haar leven kostte. Zij sliep in de bedstee. En stadsgas was de oorzaak. Nieuwsgierig ook nog even achterom gekeken. Daar bevond zich de plee:” een poepton die van achter door de kamer en de gang werd opgehaald door de tonnenman. Toen beer nog werd gebruikt om groenten te bemesten. En waar haren soms terug te vinden waren in de bloemkool. “Op zondag nota bene!
Bij Erik langs. Mijn verzameling foto’s de revue laten passeren. Want ik had ze nog niet ingeleverd. Me bezig gehouden met de ‘making of’. Gewoonweg een beetje lopen prutsen. Omdat ik niet geheel op de hoogte ben van RAW, doe ik het weer eens op mijn manier: met een chippie naar de Hema en zorgen dat de economie weer een kleine impuls krijgt.
Zero cola gedronken. En dat heeft veel weg van een tegenstrijdigheid.


iGer.nl
De fiets weer aangeslingerd en mijn weg vervolgt. Naar Charles van Sluistuinen. ‘Effe lekker lulluh”‘ en nog wat foto’s kunnen delen. Kiekfoto’s onder andere. En toen was hij weg! En dacht ik even dat hij mij in de steek had gelaten. Zonder een boe. Zonder een bah. En zette ik maar weer m’n mutsie op. Zocht mijn handel bij elkaar. En liet de foto’s liggen waar ze lagen: op de tafel in de keukenruimte.” Dan opeens: de deur zwenkt open. Een bos geknotte wilgentenen wordt mijn deel. En dan gaan die wilgen een eigen leven leiden. Want zijn het knotwilgen” Zijn het grillige wilgen” Zijn het wilgenkatjes” Grillige wilgenkatjes” Gewillige wilgenkatjes. Grillig gewillige wilgenkatjes” Waar zijn de handschoenen” En wat voor verandering laat Charles die grillige gewillige wilgenkatjes ondergaan door ze te ontdoen van dat bijzonder bruine beschermhulsje” Als het zijdezachte zilverdraad totaal iets anders doet vermoeden. Is er dan nog sprake van een grillig, gewillig wilgenkatje”” Een katje wat zich wel zonder handschoenen laat vatten” Een bos grillige, gewillige wilgenkatjes zwenkt met mij door bochten. Laat zich gebruiken als richtingaanwijzer. En trekt zich niet van de zwerftocht aan. laat zich thuis gewillig grillig vastleggen. Staat stoer naar buiten te staren. Waar het even boven nul is. En schurkt zich in de behaaglijkheid van de kamertemperatuur. Laat zich gebruiken om Grolsch te behagen. Grolsch te behagen” Ja! Want Grolsch ‘beugelbekkie’ kent een slot. Een zelfbeheersingsslot. Bij het brouwen van Grolsch hebben wij de nodige zelfbeheersing. Als het jongbier is gebrouwen laten we het nog eens extra lang rijpen in onze lager kelders. Het resultaat mag er dan ook zijn. Een rijpe, meer uitgebalanceerde smaak voor de echte bierliefhebber. En dan zou er een Kanon in beeld kunnen komen. Zonder rook en zonder geluid. Van een ietwat hoger alcoholpercentage. Een drietal van deze flessen staat dan ook garant. Voor dronkenschap. Vandaar dat kanon.
Ooit een Normaal biertje gedronken” En, beviel ‘t”
WEES wijs: op een dag drink je geen bier meer, maar drink je Grolsch.
Daar kan dat Heerlijke, Heldere andere drankje niet helemaal aan tippen. Ondanks dat Hollandse Huis. En Erica”


iGer.nl
WEES
De tijd verglijdt aan haar
voorbij, haar tijd is zij
reeds heel lang kwijt
geleden heeft zij niet
haar blik gericht op een
ongekend verleden
last in heden”
P.s. met een hartelijke groet van de familie Wernicke- Korsakoff.