Grijze wachters


iGer.nl
Ze kwam binnen zonder kloppen. Stel dat ik aan zou kloppen, zou je mij dan ook binnen laten” Of zou je doen alsof je niets gehoord hebt” Ik zou het in zo’n geval wet weten. Wagenwijd! Welkom heten! De piepers geschild en de goulash desnoods in een zilveren kom. Rijst desnoods. Niets dat zou wijzen op enige kieskeurigheid. Dat zou zo ongeveer het laatste zijn. In een cyclus van voldoening. Stel ik me voor. Maar zoals ik het hoer naar voren breng, zo eenvoudig zijn vak de zaken niet. Neem nu mijn muis. Een creatie van logitech. Het ziet ernaar uit dat de batterij tekenen van vermoeidheid laat zien. Dan lijkt het mij logisch dat die batterij aan vervanging toe is. De te openen klep bevindt zich aan de voorkant en opent zich door aan de achterkant een vergrendeling heen dan wel weer te schuiven. De duracell batterij wordt zichtbaar. En dan komt het probleem. Deze batterij laat zich niet eenvoudig vervangen. Die zit zodanig in een behuizing die geen kant op kan. En dan heb ik een probleem met mijn superieur technisch intellect zie ik geen mogelijkheid om deze uit die behuizing te halen. De hoop om door een schroefje het geheel in een andere fase van zijn te brengen, gaat totaal verloren. En ik staar simpelweg wat in het niets.


iGer.nl
Het aan laten weten of het af weten te houden. Een woordspeling die nog niet eerder naar voren is gekomen. Want ik vraag me af of aan laten weten wel een doorsnee gezegde ┬ázou kunnen zijn. Waarschijnlijk niet. En in dat niet zijn kan ik me regelmatig vinden. Niet dat ik er dan niet ben, fysiek in ieder geval wel, maar meer vanuit de gedachte dat ik op dat moment niet denk. En als ik dan niet denk, wat ik me moeilijk kan voorstellen, zou het volgende van toepassing kunnen zijn. Ik denk niet dus ik ben niet. Ik denk niet en kan onmogelijk bestaan. En in dat niet bestaan schuilt het serpent. Gelijk in serpent’ina’s petticoat. Waardoor hoog opwaaiende zomerjurken het beeld beperken. En het Wolkers zijn die Oek van het schrijven afhouden, waardoor de vierschaar steeds moeilijker tot een uitspraak weet te komen. Stemmen staken dit keer. Om misschien over veertien dagen tot een nadere verklaring te gaan komen. Aldus de Trouwe Volks krant die van haar kant probeert de Haagse Post een loer te draaien. Om over Elsevier maar te zwijgen… Gelijk ooit een Willem deed.


iGer.nl
Onnavolgbaar” Geenszins! Een poging om tot een verantwoording te komen. Omtrent leegte en vulling, de wereld in een notendop en het gemak waarmee we van bepaalde zaken afscheid nemen. Af scheid nemen. Scheiden dus. En het geheel dat zich dan weer onderscheid door die be scheiden in ontvangst te nemen. Muilen die zich opensperren en met een overvloed worden beloond. Ik maakte er reeds melding van. En het moet mij weer eens van het hart dat door de wijze waarop ik doordraaf, de grijze wachters eenvoudig staan te doen waar ze voor aangenomen zijn. Wachten. Met een knipoog naar Vestdijk’s Ivoren Wachters. Waarmee hij simpelweg het gebit omschreef…

totmorgenmaarweereendagalsvandaagdiegisterenookreedsindeherhalingwas!