Gisteren, vandaag opdat morgen…

Als ik het gisteren over vandaag heb en vandaag over morgen wat staat mij dan overmorgen te wachten”! Op zich een goede vraag, ware het niet dat de invulling die zich voordoet niet veel later veranderd in wat zich voordeed. En wat zich voordeed kan dan weer naar het rijk van de herinnering worden doorgesluisd. Het heeft wel wat weg van een agenda die zich veelal in de toekomst gaat voordoen, waarin afspraken worden gemaakt en waar de mogelijkheid kan gaan ontstaan dat het als een soort van dagboek het verleden weer naar voren gaat brengen. Herkenbaar”! Alleszins. Althans, daar ga ik voor mijn gemak maar vanuit. Verleden, heden en een beperkte toekomst, wanneer de (leef)tijd in ogenschouw wordt genomen. En met de tijd die herinneringen veelal van een wat minder kleurrijk palet zullen gaan voorzien. Het verbleken dat immers aan de tijd onderhavig is geweest, dan wel dat de herinnering mogelijk wat kleurrijker wordt dan het in het echt is geweest. Je een mooier voorstelling krijgt voorgeschoteld dan dat het feitelijk is geweest. En dat is op zich niet zo vreemd, gewoon heel menselijk. Ook is niet menselijks mij vreemd, als ik in de schrijfsels van anderen verdwaal. Een goed verhaal leent zich immers om daar je eigen gedachten, je eigen fantasie op los te laten. Een goed boek, een intrigerende film, een smakeloze grap desnoods. Maar hoe het een en het ander uitpakt valt niet eerder weer te geven dan dat de dag van vandaag ten einde is gekomen. En dat van de voornemens die zich op een ander moment hebben voorgedaan, de feitelijke omstandigheid zich voordoet. Dat is het verhaal van vandaag, terwijl ik gisteren reeds met deze woorden aan de gang ben gegaan, omdat ik morgen…