Gerben la Moraal.

Geenszins een moraalridder. Althans, dat heb ik niet direct kunnen ontdekken. Maar wat gaat in het hoofd van de kunstenaar om, wanneer deze zich een voorstelling van een man probeert te maken die zijn kop in Brussel verloor”! Gerben la Moraal heeft deze hele afgelopen week gewerkt aan zijn uitvoering van Lamoraal van Egmond. Hij deed dit onder de noemer ‘artist in situ’ tijdens de winteracademie in de Kapberg in Egmond aan de Hoef. Maar ook zou de omschrijving van kunstenaar in residence op hem van toepassing kunnen zijn. Het hangt er stomweg vanaf hoe je de kunstenaar in een tijdelijk atelier zou kunnen zien. En ik zag hem aan het werk, zag hoe zijn werk veranderde en hoe hij in staat was om van de brokstukken die hij toen tot zijn beschikking kreeg, weer een nieuwe glans een ander perspectief wist te geven. En waar mogelijk iemand anders bij de pakken neer was gaan zitten, hij stralend opnieuw wist aan te pakken en uit te pakken. Een simpele vaas in een oogwenk op papier weet te zetten en diezelfde vaas door een tweede vaas te construeren, dankzij de wet van de communicerende vaten, tot leven bracht. En dan beheers je in zekere zin de kunst en is van een omgekeerd fenomeen nauwelijks sprake. Bewust zaken naar je eigen hand zetten, zo ook de helm uit zijn voegen brengen en dit als een cockpit niet veel later van wat zoemende en brommende geluiden te voorzien. De knipperende knopjes kwamen op die manier niet alleen tot leven, maar gaven die eerder genoemde verbeelding alle ruimte. Een bezig baasje, dat met tekst en supersonische geluiden dankzij een drumbox aan alle kanten met zijn inspiratie vandoor ging. En ik mocht daar getuige van zijn, kon plaatjes schieten in het verlengde van de workshop die ik daar volgde. En met mij een aantal anderen. Creativiteit waar je bij staat en het feit dat Gerben dit niet als autodidact presenteert maar daar een masteropleiding voor gevolgd heeft, maakt het nog wat meer bijzonder. Kunst met een verantwoorde achtergrond, kunst ook die de hersenen prikkelt en waar het verhaal rond Lamoraal spelenderwijs tot leven wordt gebracht. Kunst van een volwassene die er niet voor schroomt om het kind dat in hem schuilgaat, te laten spelen met de verbeelding. En dat maakt deze happening toch wel heel bijzonder. Zo bijzonder dat ik er niet alleen woorden aan wijd, maar dit geheel ook nog van beelden zal gaan voorzien. En voor wat betreft die beelden, mogelijk is het een wat gekunstelder dan het ander, dat neemt niet weg dat ik een genoegen heb mogen smaken dat ook mijn hersenen weer heeft weten te prikkelen. Misschien doet dit denken aan dat eerder beschreven vazengebeuren: de wet op de communicerende vazen!


IMG_6270


IMG_6272


IMG_6281


IMG_6287


IMG_6306


IMG_6308