gekooid & gek ooid & gek ooit


iGer.nl

‘ONVERSCHILLIGHEID MAAKT ONS KWETSBAAR’

“Culturele en religieuze verscheidenheid, gecombineerd met tolerantie, kunnen de ingredi”nten zijn voor een duurzame, krachtige staat. Tolerantie voorkomt dat competitie uitmondt in onderlinge rivaliteit, conflict of zelfs gewapende strijd. Door de overheid gewaarborgde tolerantie verzekert een verdraagzame relatie tussen mensen van verschillende overtuiging.”
“Een samenleving waarin de ander slechts wordt getolereerd, dus waarin de ander letterlijk wordt toegestaan te bestaan, is niet duurzaam. Een dergelijke samenleving vervalt op langere termijn hoe dan ook in onverschilligheid. Onverschilligheid maakt een samenleving kwetsbaar voor dreigementen van buitenaf, maar ook voor interne spanningen en groepen die ge”soleerd worden of zichzelf afsluiten.”
“Als dit gebeurt, wordt de onderlinge afstand in een onverschillige samenleving steeds minder overbrugbaar, simpelweg door het ontbreken van contact en dialoog. De multiculturele praktijk laat de risico’s zien van een samenleving die alleen gebouwd is op het oppervlakkig tolereren van de ander.”
Aldus luidde een deel van het betoog dat de Heer Ernst Hirsch Ballin uitsprak tijdens de 8 oktober rede in de Grote Kerk in Alkmaar. In 2009.


iGer.nl
Daar begin ik deze bijdrage mee. Vandaag, in de wetenschap dat deze woorden pas morgen gelezen zullen worden. Want ook nu weer blijkt dat niets zomaar is. Want vandaag gaat het over cultuur. En de verschillen. De mogelijkheid om cultuur op te sluiten. Bijvoorbeeld in een kooi. Cultuur gekooid. En met dat laatste woord ben ik er vandoor gegaan. Gek ooid. Maar ook dit wordt weer niet toegestaan. Gek ooit echter wel. En Agatha B. was dit ooit. Gek.


iGer.nl
Heeft zich daaraan weten te ontworstelen. Denkt het een en dicht het ander. En doet dat dan ook dichterlijk. Draagt voor en heeft veronderstelde gene overwonnen. Fungeert als gastvrouw. Zoals ik een jaar geleden ook al mocht ervaren. In Sluistuinen, alwaar Charles Schouten nog steeds prinsheerlijk resideert. Somtijds doet alsof hij zich van de prins geen kwaad weet. En dat klopt ook wel: Charles is namelijk geen prins. Maar beschikt wel weer over een landgoed. En doet goed op zijn land. Wat ook blijkt uit de huidige stoet kunstenaars die dit landgoed weten te vinden.
Ik noem er een aantal: allereerst Agatha. Diverse malen mocht ik haar begroeten en mocht ik, wederom, mijn naam noemen. Zelfs mijn kaartje afgeven. En lukt het haar niet om met de laptop www.wikswegen.nl aan te klikken. Terzijde echter. Want met Agatha deel ik een stuk van het Pest & Dolhuys in Haarlem. En kom terecht bij een cultuurverschil. Cultuurverschillen.
Stel, een patiënt komt bij de psychiater en vertelt dat de geest van zijn oma op zijn schouder zit. De psychiater denkt dan al gauw aan een psychose. Maar nu is de patiënt van niet-westerse afkomst. Ligt die conclusie dan ook voor de hand” Misschien is oma’s geest een vorm van beeldspraak, ingegeven door de religie van de patiënt.
Westerse hulpverleners worden geconfronteerd met cultuurverschillen. Migranten krijgen vaker de diagnose ‘schizofrenie’ dan autochtonen. De psychiatrie begint over de westerse schutting te kijken. Allochtonen zoeken vaak hun heil bij islamitische en winti-genezers. Sommige psychiaters werken daar al mee samen.
Dan volgt de beschrijving van een Amulet. In de vorm van een blauw oog, afkomstig uit Turkije en gebruikt als bescherming tegen djinns (boze geesten).


iGer.nl
Ik nam de knie van Agatha als uitgangspunt. En een stukje van haar jas en hand. Hetgeen haar de opmerking ontlokte geen zwarte nagellak te hebben opgedaan. Waarop ik dacht: ‘bijzonder typisch voor een vrouw.'” Tenminste, die opmerking. Want zonder deze woorden is het gewoon een mooie hand. Een krachtige hand. Een hand met een verhaal. Een niet gekooide hand. Zo’n hand.


iGer.nl
En bronzen. Van de hand van Ineke van Bennekum. In de kassen. Petra Talsma in het hoofdgebouw. Iets van Els iets verder op het terrein. Something Else dus. En werk van Swjetlana van Petten. Die zich afficheert als kunstschilder ” fijnschilder gemengde technieken. En waar ik een deel van haar schilderij op de kiek nam wat ook haar visitekaartje typeert. Wat nog meer hierover te zeggen” De Bergense kunst10daagse. Vrijdag, 22-10-2010 geopend en nu reeds te bezichtigen. In het klein… meer dan de moeite waard te zien in het GROOT!

WITTE KAMER

kamer,

witte muren

luiken

blinde vlekken

buiten

licht de zondag

venster

glas, gesloten

deuren

grendels, metaal

scharnieren

schreeuw, verlaten

lichaam

lichten, lampen

vloer

grijs onvermurwbaar

leven’

lot, dat haar bestempelt:

zot


iGer.nl
Genoegen!