geen bonte dinsdag

en zeker geen avondtrein! Neen, gewoon wat woorden…
20090427-1240867854N0602tomolen10254

Nogal moeilijk voor te stellen maar ze bestaan: randgevallen. Mensen die leven met de wetenschap dat men, in bepaalde gevallen, het voordeel van de twijfel zou kunnen krijgen. Men kan rekenen op enige meewarigheid. Zoals de mogelijke vooronderstelling dat ZZP’ers de armen van de toekomst zullen zijn. Zzp’ers”! Zelfstandigen zonder personeel.
Voorbeelden te over. De man die je jaarlijks komt helpen de belastingen te tillen.
Omdat dit toch een zekere Nationale sport dient te zijn.
De dame die bestaat bij de gratie van een rode lamp. Of die heer die zich verhuurt.
Als Butler. Of als ICT’er. Chippendaler. Of gewoon de kapper om de hoek.
Een timmerman. Journalist of een adviseur.
600.000 tot 700.000 mensen die de sprong wagen om voor zichzelf te gaan beginnen.
De broek niet alleen droog maar ook zelf dienen op te houden.

Flexwerkers in zekere zin. Want ondanks de crisis kiezen steeds meer mensen voor een bestaan als zelfstandige zonder personeel. En dan komt de tegenstrijdigheid. Want een zzp’er is werknemer en werkgever tegelijk. En daarom kunnen zij niet deelnemen in de klassieke pensioenfondsen. Het alternatief is een dure particuliere pensioenverzekering en waar dat dan weer toe kan leiden…

Dus probeert de overheid in te grijpen. Wordt daar een aanpassing van de wetgeving bepleit.
Een vangnet” En gaat voor een deel de keuze van de ander toch weer op in regelgeving door de een.
Juist door het feit dat iemand eigen baas is en zijn of haar eigen arbeid verkoopt, geeft dat,
in zekere zin, een ongekende vrijheid. Van handelen. Van denken. Van doen en ook van laten.
Daar kan de marktwerking dan in optima forma op losgelaten worden.
Daar bepaal je zelf de waarde van je inspanningen.
Daar zou je, bij wijze van spreken, het zweet des aanschijn als uitgangspunt kunnen nemen
om je uurloon dan wel dagprijs per druppel te kunnen berekenen.

Daar dien je zelf het vertrouwen niet te beschamen.
En mocht dit wel het geval zijn zul je minder snel geen sorry kunnen zeggen.
Zoals momenteel van bankbestuurders wordt verwacht. Of beter gezegd wordt verlangd. Omdat mensen het vertrouwen hebben verloren. Klanten die er juist voor zorgden dat ongekende groei en onbekende winsten mogelijk van de vestzak naar de broekzak verhuisden. Of bestuurders die terecht vinden dat zij zakken met geld overhandigd kregen.
Die zich niet druk maakten omtrent ongebruikte bankbiljetten in oude zakken dan wel oude biljetten in nieuwe.
De wijn die dan geen krans behoeft…
Een schone taak die voor gemeenten is weggelegd.
Wat burgers verwachten. Een actieve rol bij bestrijden economische crisis.
Onderwijs, betaalbare zorg en werk dienen de speerpunten te zijn.
Scholing voor mensen die werkloos worden en de aanpak van discriminatie.
Over het belang van onderwijs en het tegengaan van schooluitval.
‘Het blijft een drama dat het kennelijk zo moeilijk is om het onderwijs aantrekkelijk te houden.
Een uitermate goed thema voor gemeenten om daar iets mee te doen’, stelt FNV-bestuurder Leo Hartveld.
Want in een gemiddelde gemeenteraadsvergadering wordt vooral gesproken over bouw- en bestemmingsplannen, belastingen en procedures. Voor het kappen. Bijvoorbeeld van een boom. Door te kappen. Omtrent trivialiteiten.
Eens te praten omtrent de gezamenlijke belangen. Eens boven de partijen te gaan staan.
Een luisterend oor van raadsleden kan dan weer leiden tot een tevreden bevolking.
Met bezette publieke tribunes. En mogelijke stemmenwinsten.
Het Trots op Nederland gevoel wat momenteel toch steeds meer uit beeld dreigt te verdwijnen.
Een beweging die aanspraak doet op een bepaald stuk van ontevredenheid.
Hetgeen die man met dat golvende haar garen doet spinnen.
Indien hij zich met groot gevolg verplaatst.
Of het populisme wat meer en meer de kop opsteekt.
Het CDA wat bij de volgende verkiezingen openstaat voor een mogelijke samenwerking met de PVV
van die man met die golvende manen. ‘Griezelig’, volgens Zijderveld die dat veld verlaat.
Want hij heeft moeite met een uitspraak van de partijvoorzitter.
Door het te weinig afstand nemen van datzelfde populisme.
Van wie was die uitspraak ook alweer”!
Maximale nabijheid met behoud van distantie.
Als omschrijving. Maar wie komt los van zijn of haar schaduw”
Wie heeft oprecht die afgewogen mening”
Wie kan zeggen de waarheid in pacht te hebben”
Wie is toch die voorbijganger”
Waar is, in deze tijd, de ware Salomon”
Mogelijk straks: in de Waerdse tempel!

20090427-1240867588N2803noord871

Voorbijganger

het is
alsof ik
naar mezelf
loop te kijken
door het venster
waardoor ik
naar buiten
gluur

Zie en beschouw!
Voor je het weet betreft het JoU!