Gedeeltelijk geheel in dele(n) X

Donderdag, 16 juli 2015.
Als een gevecht uitmondt in een tweestrijd, kan het haast niet anders zijn dan een dialoog. Of een duel, een duel dat zich in mijn geest voordoet. Tenminste, wanneer ik de volgende woorden neerpen, hoewel van een pennen nauwelijks sprake kan zijn. Hooguit zijn het wat (levens)tekens die ik te berde breng. En wanneer dit zo meteen plaatsvindt, is er dat
DUEL.
Ik daag je uit tot / een duel, / op het scherp / van de snede // wil ik vechten / in een tel, / pleeg jij of ik / het overspel; // moegestreden / grijp ik / naar een ander vel.
Maar wat gebeurt er wanneer ik snede inruil voor schede” Daarmee komt er een totaal andere dimensie aan bod. Hetgeen het overspel van een nogal triviale dimensie voorziet… Neen, ik kan het beter bij het eerste houden, opdat de smaad van een zekere willekeur teloor zal gaan. Ik kan het geheel mogelijk nog in een bepaald evenwicht brengen door
SUGGESTIE.
Als ik straks / weg ben / hoop ik / dat je mij // die traan laat.


IMG_3258