Gebraden haantjes.

Wanneer dagen zich aaneenrijgen als een gebed zonder eind, nachten zorg dragen voor het verwerken van alle prikkels die zich overdag hebben voorgedaan, dan wel dat de geschiedenis van de mensheid zich herhaalt door diezelfde mens, wat kan ik dan nog aan het geheel der dingen toe gaan voegen. Hooguit dat ik de dingen die mij bezighouden dan wel bezig hebben gehouden nogmaals de revue laat passeren. En zelfs deze insteek is discutabel. Wat schiet de ander ermee op, wanneer ik nogmaals aan Kaeskoppenstad refereer, wanneer ik hooguit wat andere beelden laat passeren dan wel dat de stad die op het programma staat, Dordrecht, zich mag verheugen op onze komst. Waarbij de Nieuwe Maas, de Drecht dan wel die andere rivier zich ineen voegen en niet veel meer weten te doen dan de oneindige stroom tussen de dijken weet te houden. De wallenkant het schip weet te keren. De schipper niet veel meer doet dan wat heen en weer te varen en waar bij de economische principes mogelijk in dit totaal der dingen een eigen plek weten te veroveren. Ik bedoel maar, waar gaat het om heden ten dage. Zo dien je vandaag dit bericht te gaan lezen, zonder dat er sprake is van enige ophef. Zelfs de brug die te heffen valt dient dit keer niet mee naar een blik. En terwijl de NS Dordrecht als eindpunt bestempeld, is het de automobiel die ons naar ginds heeft gebracht. En zijn het wederom de verrassende en voordelige aanbiedingen van dat bedrijf dat zich voor laat staan op de dynamiet die zij met grote regelmaat ten tonele voert. Maar of dit altijd maar weer zo voordelig uitpakt, dat blijft de ultieme vraag. Heen en weer en de kilometrage die zich af laat lezen, een hapje en een drankje, een terras dat uitnodigt om plaats te nemen en het knabbeltje en snabbeltje dat het geheel van een smaakvol intermezzo voorziet. Het er eens lekker van te gaan nemen, het praten over de kalfjes die zich onderweg hebben gemanifesteerd en de koetjes die in een doorloopstal zich geen beeld weten te vormen van de groene, grazige weiden die hen tegenwoordig ternauwernood worden voorgespiegeld. Het dierenleed en de opkomst van strijdbare organisaties die zih bekommeren omtrent de flatgebouwen waarin konijnen op de kinderboerderij vertoeven. De biggetjes die groter groeien en via de achterdeur alsnog als een karbonaadje op een bord te vinden zijn. Want waar gemest wordt, wordt geslacht. En wanneer het geslacht een bepalende rol gaan spelen… de gebraden haantjes hebben nooit de gelegenheid gekregen om eens uit te vliegen. Voor die tijd werden ze niet alleen met de nek aangekeken, maar werd ook nog eens de nek omgedraaid. En toch…


IMG_2626


IMG_2669