Gebaande paden…

Ik vertoon nog weleens de neiging om mij buiten de gebaande paden te begeven. Op zich is daar niets mis mee, zolang ik de ander daar niet mee schaad. Waar ik niet altijd van overtuigd ben is of ik wel de juiste inschatting heb gemaakt. En dat valt mij dan wel weer kwalijk te nemen. Ieder mens heeft nu eenmaal behoefte aan aandacht en ook aan dat criterium voldoe ik volmondig. Lukt het niet in al mijn onbescheidenheid, dan zal ik bescheidenheid in gaan zetten. Waardoor het fenomeen van de omgekeerde evenredigheid duidelijk naar voren komt. En de onvoospelbaarheid zich in enigerlei mate kan ontwikkelen. Het gaat in mijn geval gepaard met een vorm van naieviteit die mij als het ware in staat stelt om zowel betrokkene dan wel deelgenoot van een gebeurtenis te zijn. De onschuld ten top en de schuldenaar die zich van geen kwaad bewust is. Bedenk ik wanneer ik de courant opensla en politieke bestuurders door foutieve informatie de burgers van de Gemeente Alkmaar met een torenhoge schuldenlast gaan confronteren. Tekorten die in de tientallen miljoenen kunnen gaan bedragen en waar de verantwoordelijkheid in deze over de ruggen van anderen worden verdeeld. Neen, volgens het verkiezingsprogram hoeft de stedeling zich geen zorgen te maken, zijn cijfers abstracte getallen en is de operatie ‘doorbraak’ absoluut geen bezuiniging. Dat daarmee vele honderden banen zullen verdwijnen is slechts te wijten aan een verder voortschrijdende digitale snelweg…
slopen gaat nu eenmaal makkelijker dan bouwen en waar gebouwd wordt vallen de spaanders minder op. Wanneer sprake is van een rommelzooitje wordt al snel de vuilophaaldienst veronderstelt de nagelaten troep op te ruimen. Gelijk bestuurders die er een puinzooi van hebben gemaakt de nalatenschap aan hun opvolgers doen toekomen. Natuurlijk is het heel prettig om mooi weer te spelen, de dreigende bui te ontkennen door de andere kant op te gaan kijken dan wel te doen alsof er niets aan de hand is. Voor het oog van de buitenwacht wordt het vuil dat onder het kleed schuilgaat zichtbaar verborgen. Met de illusie dat dit de willekeurige burger moed zal gaan geven. De orde van de dag wordt gehandhaafd en zij die zich bezighouden met die handhaving worden met een kluitje het riet ingestuurd. Waar voor alles een vergunning voor dient te worden aangevraagd geeft het de bestuurderen een macht die niet gering is. Dat daarbij sprake dient te zijn van een mate van integriteit en verantwoordelijkheid wordt voor het gemak enigszins terzijde gesteld. Waar sprake kan zijn van een algemeen belang zal het individuele of bakzeil dienen te halen dan wel ten onder te gaan. Zo was het in het verleden, is het nog steeds in het heden en zal de toekomst geen uitzondering zijn. Je hebt het er maar mee te doen en velen doen het er dan ook mee. Ook ik pas me aan en het gebaande pad waar ik eerder over repte ligt en ongeschonden bij. Maar of ik daar echt gelukkig mee ben… die vraag is waarschijnlijk door het bovenstaande reeds beantwoord!