ge VIEREN


iGer.nl
Wat is tijd in deze tijd” En wat betekent eeuwigheid” Geen idee. De tijd verstrijkt. Zoals tijd altijd al is verstreken. Juist in deze tijd gaat de vlieger van geen tijd steeds minder op. Tenslotte hebben de medewerkers van Saab nu alle tijd gekregen. Maakt KPN zich op om meerdere medewerkers met alle tijd te confronteren. Zal het voor een behoorlijk aantal mensen behoorlijk tegenvallen om tijd te vullen met bezigheden die zij voorheen hadden. Waardoor het stilstaan bij de aandacht die hen voorheen ten deel viel, het grote gat wat zich nu voordoet dan wel is aangekondigd, de slapeloze nachten weet te verlengen.
Het zijn getallen die de kranten halen. 2000. 5000. 15000. Medewerkers. Werknemers. Loonslaven. Arbeidskrachten. Werklieden. Geen werklui dit keer. Mensen die werklui waren zijn reeds lang geleden de lanen uitgebonsjoerd. Vaak zonder enige dank. Hooguit de stank die, figuurlijk gesproken, rond hen kwam te hangen. Waar mensen op werden afgerekend. Mensen die ooit een overtuiging hadden. Zich engageerden met het bedrijf dat hen van een boterham voorzag. Waardoor dat oude lied van Jan die thuis kwam om een boterham te vragen, nog van enig beleg was voorzien. Niemand die toen in de gaten had dat er niemand meer thuis was. En de muis zelfs spoorslags de benen had genomen.
De reclames. Half Nederland gaat gourmetten. De andere helft van Nederland gaat zich mogelijk aan andere geneugten te buiten. Boterhammen met tevredenheid. Uitgebreide vele gangen diners. Aan pannenkoeken. Mogelijk aan de fondue. Of misschien wel simpelweg aan de stamppot. Erwtensoep met spek. Een uitgebakken eitje. Uitgebakken” Ja, een gebakken ei met een snipper ui erin. Vanwege de broodnodige variatie. Want variĆ«ren zorgt tenminste nog voor enige verandering.


iGer.nl
Geen idee hoeveel mensen met de aankomende dagen in het verschiet, Schraalhans de kost gaan geven. Vanochtend even naar de Grootste Grutter die de kleintjes in de gaten houdt geweest. Sta dan toch weer versteld met welke karrenvrachten mensen de winkel uit gaan spurten. Douwen zich het leblazarus en weten bijkans niet hoe zij de winkelkarren dienen te sturen. Rijden anderen van de weg. En gelijktijdig zie ik ook weinig lachende gezichten. Het merendeel kijkt ernstig. Alsof de uitspattingen die zich nu voordoen, de laatste stuiptrekkingen van dit bijkans voorbije jaar zijn. Kalkoenen die op een potentiĆ«le klant liggen te wachten. Vullingen die slechts uit de verpakking dienen worden gehaald. En aanbiedingen: het lijkt geen geld, maar het is dit wel. 7,99. 10,99. 14,99. Zo af en toe een aanbieding: 200 gram Hollandse garnalen voor de aanbiddelijke prijs van 4,99. Elders 200 gram voor 3,49. Garnalen die nog aan het bekomen zijn van de heen en weer reis naar Marokko. Waar voorheen in Volendam tafels bezaaid lagen, is het nu Karel Puul die zich op die markt heeft gestort. Uit Volendam. Of Heiploeg uit Louwersoog. Garnalenvissers die ternauwernood nog wat verdienen. Want kosten blijven zich voordoen. Kosten nemen alleen maar toe. Geld wordt, op termijn, steeds schaarser. Het offensief van ‘pinnen mag’ steeds meer tot een strijdkreet verheven. De Strijdkreet. Een blad wat zich al jaren inzet voor de behoeftigen onder ons. Waar voorheen een pot met Leger mensen nog wel uit volle borst mensen liet stilstaan bij liederen die de Kerstgedachte onder de aandacht brachten, worden het steeds meer bank- dan wel gironummers die verzoeken om een bijdrage weten binnen te halen.


iGer.nl
2012. Prijzen blijven stijgen. Inkomens gelijk, dan wel dat deze dalen. De bijstand die, uiteindelijk, lonkt. Het totale inleveren wat zich meer en meer zal voordoen. En de tijd gaat onwrikbaar door. Zoals tijd altijd al is doorgegaan. De kerstgedachte nog steeds aanwezig, hoewel ook deze aan inhoud aan het inboeten is. Of zou ik aan het inboeten zijn” Vanavond gaan wij gourmetten. Met z’n vieren gaan wij vroegtijdig Kerstfeest vieren. Met pakjes vanonder de boom. Gevieren vieren! Weer eens wat anders dan anders: gewoon!