Gatverdamme!

Zo’n gatverdamme dag. En ik laat me er spontaan in meesleuren. Berichten in de krant. Niet leuk! Aanbiedingen in de folders. Niet interessant. Het zondagblaadje. Ook dat laat het dit keer afweten. De voorstelling van gisteren. Op zich de moeite waard. Waar die over ging” Brieven uit Genua. Door de toneelgroep Maastricht. ‘Ben je geworden wie je bent, of ben je gaan lijken op wie je wilde worden” Schrijver en dichter Ilja Leonard Pfeijffer schreef in 2016 het autobiografische Brieven uit Genus. Daarin draait het om Pfeijfers zoektocht naar zijn identiteit: op zijn visitekaartje staat ‘poeta e bevitore”, oftewel ‘dichten en drinker.’ Maar wanneer hij stopt met drinken, verdwijnt dan ook de helft van zijn persoonlijkheid” Een zoektocht van een mens naar de waarheid en gelijktijdig een zoektocht naar zijn ware identiteit. Maar is de waarheid wel een waarheid en kan er sprake zijn van een eigen identiteit. Of is het uiteindelijk allemaal spel. Toneelspel desnoods, zoals deze groep mensen het naar voren heeft gebracht. – Samen met zijn toenmalige geliefde Gelya maakt hij een fietstocht naar Genua. Hij besluit daar te blijven wonen. Hij speelt daar de rol van dichter-drinker met verve, totdat Gelya hem verlaat en hij zichzelf terugvindt, in zijn eentje, onder een lekkende parasol op een Italiaans terras. Dat is het moment waarop hij brieven begint te schrijven en waar de voorstelling over gaat. Hij schrijft brieven aan Gelya, aan zijn moeder, aan zichzelf, aan Europa. Het ondenkbare gebeurt: in deze periode wordt hij verliefd op een vrouw – het enige: ze eist dat hij moet stoppen met drinken (hij dronk zo’n vijftien tot twintig screw-drivers per dag, aldus Pfeijffer in een interview in de Volkskrant). Maar als hij dat doet, is hij dan nog wel de Ilja Leonard Pfeijffer die hij eerder was” En wat moet er dan op zijn visitekaartje gedrukt worden” – Een uiterst bijzonder voorstelling, met aria’s van Monteverdi, Puccini en Arditi. En dan staat er in de folder iets bijzonders: ‘een opvallend aspect van de voorstelling is de fotografie, die wordt bij Toneelgroep Maastricht altijd verzorgd door Stephan van Vleeteren en is prachtig.’ Wat jammer nu dat juiste die beelden gisteravond niet tevoorschijn kwamen, zodat je het moet doen met de beelden die ik schoot…


IMG_9611


IMG_9612


IMG_9613


IMG_9614


IMG_9615
Ik nam, aan het einde van de voorstelling nog een andere folder mee. Godverdomse dagen op een Godverdomse bol. Van de hand van Dimitri Verhulst. Winnaar Libris Literatuur prijs 2009. Ook deze schrijver gaat het theater is. Ik kocht een kaartje. Verhulst presenteert u op de geschiedenis van de mensheid in een oerknal van taal. Vanaf het moment dat we uit het water kwamen gekropen en op twee benen gingen lopen tot en met de jaren dat we elkaar naar de andere wereld zijn gaan bombarderen. Evolutie als bildungsroman. Een muzikale literaire trip en dan te bedenken dat het juist de titel van een van zijn eerste boeken was die mij ooit triggerde: de helaasheid der dingen. Kun je je voorstellen dat ik op een dag als vandaag juist naar deze uitvoering uitkijk…”!