fuif

Was het gisteren dat ik voor het laatst… is het vandaag voor het eerst…
Dat ik bijvoorbeeld mijn opwachting had kunnen maken. Ik zou echter niet weten bij wie, laat staan dat ik weet hoe, maar in principe had dit gekund. Door willekeurig bij iemand aan te gaan bellen. Door willekeurig iemand op te bellen. Door willekeurig iemand aan te klampen. Door willekeurig iemand uit te nodigen voor een gesprek. Over het leven. Over de dood. Of over een dag als vandaag. Die bewuste zondag de 22e. De dag dat Lucas zijn zevende verjaardag viert. Vriendjes heeft uitgenodigd. En aan alle kanten geniet van de belangstelling die hem ten deel valt. En lekker aan het rousdouwen gaat. Want dat doen jochies van zijn leeftijd. Een beetje stoer maar nog wel corrigeerbaar. Hoewel, net aan. De uitdaging om nou net even meer te doen dan eigenlijk de bedoeling is. En de vraag die Ria mij stelt. Had jij ook een kinderpartijtje in jouw tijd”


iGer.nl 
Ik blijf het antwoord schuldig. Ik denk dat wij dat thuis niet hadden. Opa en oma kwamen op visite. Vrienden van mijn ouders kwamen langs. En bij gebrek aan een uitgebreide familie was dat het wel zo’n beetje. Maar misschien heb ik mijn verjaardag wel verdrongen. Misschien heb ik niet zulke leuke herinneringen aan die partijtjes. Of zijn het de partijtjes die zich op oudere leeftijd voordeden. Want daar heb ik nog wel herinneringen aan. De pick-up die van mijn slaapkamer in de kamer kwam te staan. De singletjes die werden gedraaid. De LP’s die naderhand op 33 toeren werden gedraaid. Het bier wat ging vloeien. De platen die niet tegen alles bestand waren. De krassen wanneer de naald weer eens vol met stofwolken over de groeven heenging. Of de ruwheid waarmee de een met het materiaal van de ander omging. Of de ruigte van de muziek. Q 65. The Victor. Les Baroques. Such A Cad am I. En dat intro waarbij de fagot een behoorlijk deuntje meeblies. De tijd waarin het sokkenbal populair werd. En waar ik soms in de muziek wegzwijmelde. De nootjes die op tafel stonden. Ook toen al van Duyvis. Zonder dat er sprake was van een fuif. Want het waren feesten. Feesten aan de vooravond van wat later die typische kenmerken zou krijgen: seks, drugs en rock & roll. Een single’tje drie gulden vijfennegentig kostte. Van de Beatles. All my loving.
 


iGer.nl
Rond de achttien gulden voor een elpee van de Golden Earrings. En de Kinks ook tot mijn favorieten behoorden. Niet veel later gevolgd door The Stones. It’s all over now. Ik in die tijd er ook twee liefdes tezelfdertijd op nahield. De een in Bergen die Carry heette, de ander in Sint Pancras onder de naam Corry door het leven ging. En ik in die tijd ook regelmatig die namen uitsprak. Nogal binnensmonds. Want stel je nu eens voor dat ik duidelijk de naam van de ander zou noemen.


iGer.nl 
Maagdelijk was ik. Maagdelijk ging ik door het leven. Want het grote geheim van het leven moest ik nog ontdekken. Bier was mijn drankje en rum deed ik weleens stiekem in de thee. En ik viel op krenten. Niet in de pap. Maar de rozijnen die in brandewijn in een weckfles in de keuken stonden. De drank kon mij niet echt boeien, de rozijnen des te meer. Het vervelende was alleen dat ook die rozijnen doordrenkt waren van de brandewijn. Maar daar had ik niet zoveel erg in. Want na een behoorlijk aantal tot mij genomen te hebben, verdween ik meestal naar mijn slaapkamer. Ging mij te buiten aan het draaien van platen. Op mijn koffergrammofoon van Philips. In mono. Wat mocht je nog meer verwachten van dat apparaat wat rond de vijfenvijftig gulden kostte. Hetgeen toch wel weer een kapitaal was.
Naar school gaan. Ook zo’n drama. Want ik was de man van de herhaling. Die zes jaar van mijn MULO opleiding kwamen mij, achteraf, prima uit. Want toen ik eindelijk mijn diploma haalde duurde het niet lang meer dat ik mij mocht melden voor Harer Majesteit wapenrok. Op 17 januari 1967 viel ik spontaan onder de krijgstucht. En dat ik deze datum zo feilloos weet aan te geven komt simpelweg door mijn uniform pensioenoverzicht. Want daar staat deze datum al jaren op het voorblad. En vanaf dat moment ben ik waarschijnlijk mijn pensioen gaan opbouwen. Zo simpel werkt dat. Als alle zaken zo simpel werken als dat ik dit nu stel…
 


iGer.nl
geef een feestje. Geef een partijtje. Geef een fuif. Maar laat niet na om van iedere dag een feestje te maken. Veel plezier!