Frees mij niet!


iGer.nl
Frees ‘t of frees mij. Geen van beide zal van enige betekenis zijn, ware het niet dat dit fresen in een heus vrezen kan worden omgebogen. Want als je freest, kan het niet anders dan dat er sporen te ontdekken zijn. Wanneer die sporen leiden tot een monstrum bij daglicht, kan het, in principe nog meevallen. Bepalendere wordt het wanneer de avondschemering van dit gevaarte meester maakt: het heeft dan veel weg van een gedierte uit de oertijd. Zeker wanneer dit gedierte zich een weg vreet en slechts een diep pad achterlaat. Zonder dit keer iets te vertrappen, zonder een schijnbaar bewegen, laat staan dat dit gepaard gaat met enig woest geluid…


iGer.nl


iGer.nl
Hetgeen dan weer haaks staat op de decibellen die Ellen ten Damme vanmiddag ten beste gaf. Zomer op het plein in Alkmaar, hetgeen de laatste keer alreeds was. Wanneer Alkmaar zich van haar zonnigste kant liet zien, ‘den volke’ in grote aantallen aanwezig was en de bierpompen in een belangrijke mate gerstenat ten tonele voerden. Waarbij ongenoegen werd geuit door 7-up naar anderen te gooien, hetgeen de gemoederen even wat meer verhitte. Maar waar dra het genoegen weer overwon, de rest van de middag plakkerig werd doorgebracht.


iGer.nl


iGer.nl
Wat daarover op te merken” Dat langzamerhand die wispulturigheid dewelke deze zomer kenmerkt, overgaat in een steeds vroeger intredende schemering. Niet dat dit van enig teken van verandering getuigt,het is slechts een vroegtijdig kenmerk van de klok en de tijd welke zich niets van enige vorm van logica schijnen aan te trekken. Het zijn juist deze kenmerken welke de niets vermoedende gast op een ander moment stil laat staan. De sluimering en de schemering welke zacht dansend de naderende herfst aan het voorbereiden zijn. De gebruinde kuiten juichend afstekend tegen de pijpen van een witte broek. De koppen, welke vele zonuren hebben doorstaan, en de rimpelingen waardoor veroudering steeds grotere vormen aanneemt. De gevaren die worden bestreden door met de factor 20, 30 dan wel 60 te blijven smeren. Het gele gevaar dat zich op het podium niets van dit alles aantrekt en de ploert die schuilgaat achter enige sluierbewolking. De band die vermaakt.
De banden die worden aangehaald, het onverwachte dat de ontmoeting kenmerkt. Het genieten van een performer welke haar vak verstaat. Een multiwezen, met variabelen van viool tot synthesizer, van gitaar tot vele snoeiharde, zuivere octaven. Waarbij Frau Hagen inspireert, Ellen ten volle haar mond opentrekt en het publiek, met open mond, in ademnood brengt.


iGer.nl


iGer.nl
Een zomerzondag in Alkmaar, van dinosaurus en een multitalent. Binnen een tijdbestek van nog geen twee uur. Waar de een de kooi heeft verlaten en de ander in een kooi bivakkeert. Een ekster met een lam pootje, deel uitmakend van het lied dat Ellen zingt. Er zijn zondagen die een stuk minder verlopen. Deze zondag kan niet meer stuk: de Aziaat op de Laat laat ook dit keer geen verstek gaan. Wat kan een mens zich nog meer gaan wensen…”!


iGer.nl